จะเกิดขึ้น เขา… เขาบอกข้าว่ามันจะไม่เป็นอันตรายต่อชีวิตของคนที่กิน ! บ่าวใช้คนนี้ไม่รู้จริง ๆ ว่ามันจะเป็นแบบนี้ ! ”เหม่ยเซียงเริ่มร้องไห้อย่างขมขื่นอย่างไรก็ตามเฟิงหยูเองก็บอกนางว่า “ไม่ต้องรีบร้อนที่จะร้องไห้ ดูสิ่งนี้ก่อน หลังจากที่เจ้าเห็นมัน เจ้าจะต้องร้องไห้อย่างแท้จริง” หลังจากพูดอย่างนี้นางปรบมือของนาง และมียามสองสามคนนำเปลหาม 4 อันมาวางไว้หน้าเหม่ยเซียงตอนแรกเหม่ยเซียงก็ตกใจ จากนั้นนางหันไปมองที่เปลหามทั้งสี่มีคน 4 คนนอนอยู่ในเปลหาม ที่เปลหามนี้มีผู้ชาย 1 คนผู้หญิง 1 คน และเด็กชาย 2 คนอายุประมาณ 6-7 ขวบพวกเขาถูกขุดขึ้นมาจากหลุมฝังศพ และร่างกายของพวกเขาเริ่มเน่าเปื่อยแล้ว เสื้อผ้าของพวกเขายังไม่เริ่มเน่าและลักษณะใบหน้าของพวกเขายังคงโดดเด่นเมื่อเห็นสี่คนนี้ เหม่ยเซียงก็ตกใจ นางยืนตัวแข็งทื่อ เบิกตากว้างมองในที่เกิดเหตุราวกับว่านางได้เห็นสิ่งที่น่ากลัวที่สุดในโลก หลังจากนั้นไม่นานนางก็มีปฏิกริยาตอบโต้ในที่สุด นางวิ่งไปหาศพและเริ่มร้องไห้การร้องไห้ครั้งนี้กินเวลานานและทำให้หวงซวนรู้สึกรำคาญเล็กน้อย ทันใดนั้นเหม่ยเซียงยกศีรษะของนางขึ้นมาจากศพแล้วจ้องมองที่เฟิงหยูเอง นางกล่าวว่า “คุณหนูรอง ทำไมมีจิตใจที่โหดร้ายเช่นนี้ ? พ่อ แม่ และน้องชายของข้าไม่ได้ทำร้ายใคร ทำไมคุณหนูถึงฆ่าพวกเขา ? ”เฟิงหยูเองโกรธมากจนนางหัวเราะ นางส่ายหัวและพูดว่า“เจ้าช่างโง่เขลาเสียจริง เจ้าไม่รู้ถึงผลกระทบข