ไม่กี่ก้าว ก้าวไปข้างหน้า และยกผ้าห่มเผยให้เห็นมือของเหยาซื่อ เหม่ยเซียงมองและเห็นว่ามือถูกห่อด้วยผ้า “เจ้าเห็นสิ่งนี้ไหม หากมือของนางไม่ถูกมัด ท่านฮูหยินก็จะทำร้ายตัวเองจนตายได้”หวงซวนเดินไปข้างหน้าและบีบคอของเหม่ยเซียง “นี่เป็นผลของยาเปลี่ยนวิญญาณ นี่คือยาเปลี่ยนวิญญาณที่เจ้าพูดว่าไม่มีผลอะไร เหม่ยเซียง เจ้าสมควรตาย ! ”เหม่ยเซียงสับสนและหายใจไม่ออก ดวงตาของนางโป่งออกมาขณะที่นางกำลังไขว่คว้าหาอากาศหายใจ แต่วังซวนหยุดหวงซวน “นางยังตายไม่ได้ เราต้องใช้นางอยู่”เฟิงหยูเองพูดจาอย่างเฉยเมย “ทุบตีนางจนตายมันง่ายเกินไป” หลังจากพูดแบบนี้นางก็ดึงคอเหม่ยเซียงลากกลับไปที่สนามเหม่ยเซียงรู้สึกเหมือนคอของนางหักและนางจะตาย ไม่ว่านางจะพยายามเพียงใดนางก็หายใจไม่ออก ดูเหมือนกับว่าหัวของนางกำลังถูกบีบ มันทั้งอึดอัดและเจ็บปวดในที่สุดแรงบีบคอของนางก็ผ่อนคลายลงเนื่องจากเฟิงหยูเองดึงแส้ของนางกลับไป จากนั้นนางก็อ้าปากค้างเพื่อสูดอากาศแต่ความกลัวและความสยองขวัญที่เติมเต็มหัวใจของนางนั้นลึกซึ้งยิ่งขึ้น !ไม่ถูกต้อง ! องค์ชายสามกล่าวว่ายาเปลี่ยนวิญญาณจะไม่เป็นอันตรายต่อชีวิตของใคร ยิ่งกว่านั้นนางใส่เพียงเล็กน้อยในแต่ละวัน เหยาซื่อจะกลายเป็นเช่นนี้ได้อย่างไร เป็นไปได้หรือไม่ว่า… นางถูกหลอก ?“คุณหนูรอง ! ” ในที่สุดก็สามารถพูดได้ เหม่ยเซียงรีบคลานไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว “คุณหนูรอง บ่าวรับใช้ผู้นี้ไม่รู้ว่าสิ่งนี้