“เฉินหยูยังคงถูกขังอยู่ในวัด ไม่ต้องพูดถึงการออกมาของนางแม้ว่านางจะออกมาได้ แต่เสาหลักที่สนับสนุนของนางคือตระกูลเฉินตระกูลเฉินล่มสลายไปแล้ว ดังนั้นนางจะมีความสามารถในการทำสิ่งนี้ได้อย่างไร”ฮูหยินผู้เฒ่าเตือนเขา “เหยาซื่อถูกกำหนดเป้าหมายด้วยยาเปลี่ยนวิญญาณ ข้าได้ยินว่าอันชิส่งขนมอบไปหลายเดือนแล้ว นั่นเป็นเรื่องปกติก่อนที่ตระกูลเฉินจะล่มสลาย”เฟิงจินหยวนส่ายหัวอีกครั้ง “ตระกูลเฉินตกต่ำมานาน มันควรจะหยุดนานแล้ว และมันจะไม่รอจนกว่าวันนี้ที่จะมีผล”ฮูหยินผู้เฒ่าพูดไม่ออก นางกล่าวด้วยความขมขื่นว่า “ไม่ใช่อย่างนี้และไม่ใช่อย่างนั้น ใครจะทำอย่างนั้น ใช่แล้ว” นางจำบางสิ่งได้ “ครั้งสุดท้ายที่ฮันชิตกเป็นเป้าหมายก็พบต่างหูในห้องครัว ทุกคนรู้ว่ามันเป็นของจินเฉิน แต่เฉินหยูใช้ผงเห็ดหูหนูอย่างชัดเจน เจ้าคิดอย่างไรกับเหตุการณ์นั้น บอกเด็ก ๆว่าผู้ที่พยายามวางยาพิษฮันชินั้นเหมือนกับคนที่วางยาเหยาซื่อได้หรือไม่”เฟิงจินหยวนส่ายหัว “ไม่ ผงเห็ดหูหนูและยาเปลี่ยนวิญญาณมีความแตกต่างกันมากเกินไป นอกจากนี้เรือนตงเซิงไม่ใช่สถานที่ซึ่งใครก็สามารถเข้าไปได้ง่าย สำหรับใครที่ทำสิ่งที่ถูกต้อง ท่านแม่ เรื่องสำคัญที่สุดในขณะนี้คือคนทางฝั่งของเหยาซื่อ ตอนนี้เราจะทิ้งเรื่องของฮันชิไว้ก่อน เฉินหยูจะถูกขังอยู่ในวัดเพื่อให้นางสงบลง ในปัจจุบันไม่ดีสำหรับนางที่จะออกมา”ฮูหยินผู้เฒ่าถอนหายใจอีกครั้ง และไม่ได้พูดอีกต่อไปอันชิแล
