เหม่ยเซียงเป็นเพียงบ่าวรับใช้ นางไม่มีอะไรมากไปกว่ามีด สิ่งสำคัญคือต้องรู้ว่าใครคือคนที่อยู่ข้างหลังนาง นั่นคือคนที่สมควรได้รับการลงโทษอย่างแท้จริงไม่นานเฟิงหยูเองก็รักษาเหยาซื่อเสร็จแล้วก็ออกมา บานซูพูดกับนางว่า “นางถูกดึงออกมาจากท่อระบายน้ำทิ้งออกมาในเวลานั้นนางกำลังวิ่งไปทางเหนือ ระหว่างทางมีคนพยายามฆ่านาง แต่เราพยายามช่วยนางแล้วพานางกลับมา”“การที่มีคนจะฆ่านางนั้นไม่น่าแปลกใจเลย” เฟิงหยูเองเดินไปที่เหม่ยเซียงแล้วเหลือบมองมาที่นางอย่างเย็นชา “มีหลายคนที่อยากจะฆ่าเจ้า เจ้านายของเจ้าพยายามฆ่าเจ้าเพื่อปิดปากเจ้าแน่นอน ตระกูลเฟิงส่งคนไปเพื่อฆ่าเจ้าเพราะเจ้าทำงานให้กับตระกูลเฟิง นั่นคือเหตุผลที่เจ้าไม่สามารถหนีรอดไปได้”บ่าวรับใช้นำเก้าอี้ออกมา และนางก็นั่งลงหันหน้าไปทางเหม่ยเซียง นางอยู่ห่างออกไป 5 ก้าว แต่นางยังสามารถได้กลิ่นเหม็นเหม่ยเซียงได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้ทำอะไรรุนแรง นางถูกปกคลุมด้วยเลือด มันดูน่ากลัวนิดหน่อยเมื่อมาถึงจุดนี้นางหมดความอดทนแล้ว และนางก็ยอมแพ้เพราะนางรู้ว่าเฟิงหยูเองพูดถูก มีคนจำนวนมากไปที่ต้องการฆ่านาง ตราบใดที่นางออกจากเรือนตงเซิง นางก็มีแต่ความตายเท่านั้นที่รออยู่ แต่เมื่ออยู่ที่นี่… นางจะรอดชีวิตได้หรือนางเงยหน้าขึ้นและมองเฟิงหยูเอง ในสายตาของนางมีเพียงความตายเท่านั้น และนางไม่สามารถมองเห็นความหวังได้ในเวลานี้มีผู้คุ้มกันลับปรากฏตัวต่อหน้า
