จะแล่เนื้อเถือหนังเจ้าในวันนี้ มันก็เป็นสิ่งที่เจ้าสมควรได้รับ”เหม่ยเซียงมองไปที่เฟิงหยูเองด้วยสีหน้าที่น่าเวทนา นางรู้สึกว่าสายตาของเฟิงหยูเองช่างน่ากลัวยิ่งนัก ก่อนหน้านี้นางรู้สึกว่าบุคคลที่ต้องการให้นางทำสิ่งนี้มีดวงตาที่น่ากลัวที่สุดในโลก แต่ในที่สุดนางก็เข้าใจว่าเมื่อเทียบกับคุณหนูรอง คนผู้นั้นยังด้อยกว่าเล็กน้อย“หากเจ้าไม่พูด เจ้ามีเรื่องยุ่งยากหรือไม่ ? ” เฟิงหยูเองมองนางโดยไม่มีการแสดงออกใด ๆ ความดุร้ายในดวงตาของนางยังคงปรากฏอยู่ และน้ำเสียงของนางช่างเย็นชาจนดูเหมือนว่ามาจากใต้พิภพแต่เหม่ยเซียงพูดขอร้องอย่างขมขื่น “คุณหนูรอง ทุกอย่างข้าเป็นคนทำ ถ้าคุณหนูต้องการที่จะฆ่าข้าก็ฆ่าเลยเจ้าค่ะ ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดข้าก็ต้องตายอยู่แล้ว ทุกคนต้องการให้ข้าตายดังนั้นข้าจึงไม่สามารถหนีไปได้”เฟิงหยูเองถามนางว่า “เนื่องจากพวกเขาต้องการให้เจ้าตายทำไมเจ้ายังปกป้องความลับของพวกเขาอยู่ ? ถ้าเจ้าพูด ข้าจะไว้ชีวิตเจ้า”เหม่ยเซียงยิ้มอย่างขมขื่น “จุดประสงค์ของข้าที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไปคืออะไร ? พวกเขามีท่านแม่ ท่านพ่อ และน้องชาย 2คนของข้า ถ้าข้าพูดอะไรพวกเขาจะตาย”“ถ้าเจ้าไม่พูดพวกเขาจะมีชีวิตอยู่หรือ ? ”เฟิงหยูเองเกือบหัวเราะ “พูดถึงศีลธรรมกับคนเช่นนี้หรือ ?เจ้าไม่คิดหรือ เมื่อเจ้าตายทำไมพวกมันจะไว้ชีวิตครอบครัวของเจ้า ? เป็นไปได้หรือว่าพวกมันจะยอมให้น้องชายของเจ้าเติบโตและเรียนรู้ศิลปะการต่อสู้ จาก
