มันเหม่ยเซียงเป็นบ่าวรับใช้ของเฟิงเซียงหรู เมื่อได้ยินเฟิงหยูเองถาม อันชิก็จำได้ว่าบ่าวรับใช้ที่มากับเฟิงเซียงหรูไม่ใช่เหม่ยเซียง นางจึงถามว่า “ใช่แล้ว เหม่ยเซียงอยู่ที่ไหน ? ”เฟิงเซียงหรูกล่าวว่า “เหม่ยเซียงไม่สบายเจ้าค่ะ นางบอกว่าท้องของนางไม่ค่อยดี ข้าไม่ได้คิดอะไรมาก และปล่อยให้นางพักผ่อนที่เรือนเจ้าค่ะ”อันชิมองที่เฟิงหยูเอง และคิดเกี่ยวกับสถานการณ์ ทันใดนั้นก็ตระหนักถึงบางสิ่งที่สำคัญ “นั่นเพราะเหม่ยเซียงใช่หรือไม่คุณหนูรองหมายความว่ามีบางอย่างผิดปกติกับเหม่ยเซียงหรือ ” นางสั่งบ่าวรับใช้ทันที “กลับไปที่เรือนเร็ว ไปเรียกเหม่ยเซียงมา ! ไปเร็ว ๆ ! ”บ่าวรับใช้รีบวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว และฮูหยินผู้เฒ่าก็ออกมาด้วย ขณะเดิน นางกล่าวว่า “อาเอง เจ้าหมายความว่าบ่าวรับใช้คนนั้นเป็นคนทำหรือ นั่นก็เป็นไปได้ นางเป็นบ่าวรับใช้ส่วนตัวดังนั้นนางจึงมีโอกาสมากมายที่จะลงมือทำ”คังอี้ยังกล่าวอีกว่า “ใช่ เรียกนางมาและซักถามนางอย่างละเอียด”อย่างไรก็ตามเฟิงหยูเองส่ายหัว “ข้ากลัวว่ามันจะสายเกินไป”เฟิงเซียงหรูคิดแบบเดียวกันโดยกล่าวว่า “สองสามวันที่ผ่านมามีการส่งผลไม้น้อยลง ข้าใช้ลูกแพร์ที่ถูกส่งมาวันก่อนนี้เพื่อทำขนมอบของเมื่อวานนี้ แต่เมื่อวานนี้ไม่มีผลไม้ แม่รองและข้าคุยกันโดยบอกว่าเป็นไปได้ว่าเราจะไม่สามารถทำขนมอบได้ ท่านฮูหยินเหยาชอบทานขนมอบที่เต็มไปด้วยผลไม้หากบางคนทำโดยไม่ใส่ผลไม้กลิ่นจะไม่หอม เมื่อ
