่ะ”อันชิเริ่มร้องไห้อีกครั้งขณะที่นางพูดกับเฟิงหยูเอง“มันเป็นความผิดของข้าคนเดียว อนุผู้นี้ได้ทำร้ายความไว้วางใจของพี่เหยา คุณหนูรองลงโทษข้าเถิดเจ้าค่ะ อนุผู้นี้ยินดีรับผิดทุกสิ่ง”เฟิงหยูเองไม่ได้พูดอะไร แต่วังซวนกล่าว “อนุอันหยุดพูดสิ่งเหล่านี้ พวกเขาจะทำให้คุณหนูรู้สึกเสียใจ ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือรักษาอาการป่วยของท่านฮูหยินเหยา เราได้ส่งคนไปไล่ล่าเหม่ยเซียงแล้ว ถูกและผิดมีความโดดเด่นอย่างชัดเจนไม่ช้าก็เร็วความจริงจะเปิดเผยเจ้าค่ะ”เฟิงหยูเองถอนหายใจแล้วหันศีรษะของนาง “แม่รองอันควรกลับไปก่อน ก่อนที่เรื่องนี้จะได้รับการแก้ไขอย่างชัดเจน ข้าจะไม่โยนความผิดให้ใคร ข้าได้พูดไปแล้ว มีคนไม่มากที่ข้าสนิทสนมและไว้ใจในคฤหาสน์นี้ แต่ข้าจะไม่เมตตาเพราะความรู้สึกเหล่านี้ หากพบว่าแม่รองอันไม่เกี่ยวข้องกับสิ่งนี้ทุกสิ่งจะง่ายต่อการแก้ไข แต่ถ้าแม่รองมีส่วนร่วม อย่าโทษข้าว่าไร้เมตตา”เฟิงเซียงหรูยืนขึ้นอย่างรวดเร็วเพื่อให้การรับประกันกับนาง“คุณหนูรอง หากปรากฏว่าเราเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ ข้าจะไม่ปัดความรับผิดชอบอย่างแน่นอน แม้ว่าเราจะไม่เกี่ยวข้องแต่ขนมอบมาจากเรา เราจะไม่หนีการลงโทษเจ้าค่ะ”เฟิงหยูเองโบกมือของนาง นางไม่มีจิตใจจะพูดอะไรเลย ทั้งสองเห็นว่านางเหนื่อยล้าทั้งกายและใจจริง ๆ หากสิ่งที่เกิดขึ้นมันเป็นสิ่งที่ไม่เหมาะสมสำหรับพวกเขาที่จะอยู่และให้ความช่วยเหลือ พวกเขาลุกขึ้นและกล่าวคำอำลาได้โด
