“ท่านฮูหยินผู้เฒ่า” บ่าวรับใช้จากเรือนซูหยากล่าวก่อน “บ่าวรับใช้จากเรือนตองเซิงกล่าวว่านางกำลังตามหาอนุอัน”ตามหาอันชิ ?ทุกคนตกตะลึง แม้กระทั่งอันชิก็ต้องประหลาดใจเมื่อนางมองเฟิงหยูเอง เมื่อเห็นว่านางขมวดคิ้ว อันชิรู้สึกหัวใจหล่นขณะที่นางถามบ่าวรับใช้ “มีอะไรหรือ ? ”บ่าวรับใช้จากเรือนตงเซิงก้าวไปข้างหน้า และถามนางอย่างกระตือรือร้น “อนุอันทำขนมเสร็จหรือยังเจ้าคะ ? ”อันชิถูกสะดุ้งแล้วกล่าวว่า “ข้ายังไม่มีเวลาทำ ทำไมถึงเร่งรีบเช่นนี้ ? ”บ่าวรับใช้กล่าวว่า “เมื่อวานนี้อนุอันทำขนมอบน้อย ดังนั้นท่านฮูหยินจึงหวังว่าวันนี้จะได้ขนมอบมากกว่าเมื่อวานเจ้าค่ะ นางคิดเรื่องนี้ตลอดทั้งคืนทำให้นางนอนไม่หลับ สิ่งแรกที่นางตื่นขึ้นมาคือความหวังว่าอนุอันจะส่งขนมให้มากกว่าเมื่อวานเจ้าค่ะ”ทุกคนหัวเราะเมื่อได้ยินสิ่งนี้ และเฟินเฟินไดเป็นคนที่ปากไม่มีหูรูดมากที่สุด นางกล่าวออกมา “นางน่าทึ่งจริง ๆ นางให้บ่าวรับใช้มาที่เรือนท่านย่าเพื่อตามขนม ! ”ฮูหยินผู้เฒ่าก็งงด้วยเช่นกันแต่นางไม่มีความสุขแม้แต่น้อย เหยาซื่อเป็นผู้หญิงที่หย่าร้าง อันชิที่ทำขนมอบอร่อยทำไมนางถึงกับต้องมาตามขนมเมื่อส่งไปช้า การไปที่เรือนของอันชิเพื่อขอขนมนั้นสามารถทำได้ นอกจากนี้พวกเขามีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน แต่การมาที่นี่เป็นปัญหาเรื่องมารยาทนี่เป็นสถานการณ์ที่ผิดปกติ !นางไม่มีความสุขและต้องการพูดอะไรบางอย่าง อย่างไรก็ตามในเวลานี้เฟิงหยูเอง
