”เฟิงหยูเองเห็นว่าเหยาซื่อไม่สามารถรอได้อีกต่อไป นางดึงยาชาออกมาจากมิติของนางและเดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วนางฉีดยาเข้าไปในคอของเหยาซื่อดวงตาของเหยาซื่อเหลือกขึ้นก่อนที่นางจะหมดสติวังซวนและหวงซวนย้ายนางไปที่เตียงแล้วหันไปหาเฟิงหยูเอง และถามพร้อมเพรียงกันว่า “คุณหนูจะทำอย่างไรต่อไปดีเจ้าค่ะ ? ”เฟิงหยูเองเดินไปข้างหน้าและตรวจดูชีพจรของเหยาซื่ออีกครั้งเพื่อยืนยันว่านางกลายเป็นคนติดยา นางค่อนข้างหงุดหงิด ยาพิษชนิดนี้ไม่ใช่สิ่งที่สามารถรักษาให้หายขาดได้ไม่ว่านางจะมีความชำนาญในฐานะหมอ นางก็ไม่สามารถดึงยาวิเศษเพื่อใช้รักษาออกมาได้ ไม่ใช่ว่านางไม่มียา แต่มันไม่ใช่ยาที่มีประสิทธิภาพ แม้วิทยาศาสตร์จะก้าวหน้าไปจนถึงศตวรรษที่ 21 ก็ยังไม่มียารักษาที่มีประสิทธิภาพ พวกมันสามารถแทนที่ยาพิษ และค่อย ๆ ลดปริมาณเพื่อบรรเทาความทุกข์ทรมาน และเริ่มทำล้างพิษไม่ว่าจะด้วยวิธีใด ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นมันต้องการให้ผู้ติดยาที่ให้ความร่วมมือและอดทน อย่างไรก็ตามเมื่อเป็นเหยาซื่อนางสามารถทำมันได้หรือไม่เฟิงหยูเองไตร่ตรองมานานแล้วหันมามองทุกคน นางจ้องมองที่อันชิและเฟิงเซียงหรูแล้วถามว่า “เหม่ยเซียง บ่าวรับใช้ของเจ้าอยู่ที่ไหน ? ”
