เกิดที่ใต้จมูกของนาง เรื่องนี้ทำให้เฟิงหยูเองต้องทนทุกข์ทรมานอย่างมาก นางไม่สามารถยกโทษให้ตัวเองได้เลย นางได้ใช้ความระมัดระวังทุกอย่าง แต่เหยาซื่อก็ยังคงถูกวางยา ใครกล้าทำแบบนี้ในขณะที่นางกำลังคิดเกี่ยวกับสิ่งต่าง ๆ นางยืนอยู่ที่นั่นตัวแข็ง ในเวลานี้สมาชิกคนอื่นๆ ของตระกูลเฟิงก็เข้ามาในห้องด้วยเมื่ออันชิและเฟิงเซียงหรูเห็นท่าทางของเหยาซื่อ พวกเขากลัวมาก เฟิงเซียงหรูวิ่งไปที่เหยาซื่อด้วยความงุนงง ขณะที่นางกำลังจะถามว่าเกิดอะไรขึ้น ใครจะรู้ว่าเหยาซื่อจะรู้สึกตื่นเต้นมากขึ้นเมื่อได้เห็นเฟิงเซียงหรู นางตะโกนเสียงดังว่า“เจ้านำขนมอบมาให้ข้าใช่หรือไม่ ? ขนมอบของข้าอยู่ที่ไหน? ” ในขณะที่นางพูด นางหลุดจากวังซวนและหวงซวนจากนั้นก็วิ่งหาเฟิงเซียงหรูและจับนางไว้แน่น นางกำลังจะกัดเฟิงเซียงหรูกลัวและกรีดร้องออกมา แต่เหยาซื่อกล่าวว่า“ขนมอบ ขนมอบของข้าก็มาถึงแล้ว มันอร่อยมาก ! ” นางมองเฟิงเซียงหรูเป็นขนมและไปกัดใบหน้าของเฟิงเซียงหรูเฟิงเซียงหรูไม่มีเวลาป้องกันตัวเองและถูกกัด โชคดีที่วังซวนและหวงซวนตอบสนองอย่างรวดเร็ว วังซวนเอื้อมมือออกไปกดหนึ่งในจุดชีพจรของเหยาซื่อ เหยาซื่อรู้สึกว่านางไม่สามารถออกแรงที่กรามของนางได้อีกต่อไป การกัดเพียงแค่แทะเล็มและเฟิงเซียงหรูไม่ได้รับบาดเจ็บมากแต่สิ่งนี้ก็ยังทำให้ทุกคนหวาดกลัว คังอี้พูดดัง ๆ ว่า “นางเริ่มทำร้ายผู้คน รีบจับนางไว้เร็ว ระวังอย่าให้นางกัดลิ้นตัวเอง !
