นางกลับมา ในที่สุดบ่าวรับใช้ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก พวกเขาวิ่งไปหานางเพื่อรายงานสถานการณ์ “ในที่สุดคุณหนูรองก็กลับมา ท่านฮูหยินอารมณ์เสียตลอดทั้งเช้าคุณหนูช่วยดูหน่อยเถิดเจ้าค่ะ”มีบ่าวรับใช้คนหนึ่งที่ตั้งคำถามว่า “ขนมอร่อยแค่ไหนกันทำไมท่านฮูหยินถึงกลายเป็นแบบนี้หลังจากที่ไม่ได้กินมันได้แค่วันเดียว”ในเวลานี้วังซวนผู้ถูกทิ้งไว้ที่เรือนเหลียงซิน นางได้รับข่าวช้ากว่าเรือนซูหยา โชคดีที่วังซวนมีความเชี่ยวชาญมาโดยตลอดนางรีบไปตลอดทางโดยใช้พลังภายใน ดังนั้นนางจึงเร็วกว่าคนอื่นเฟิงหยูเองสั่งวังซวนและหวงซวนทันที “พวกเจ้าทั้งสองเข้าไปในห้องและสงบสติอารมณ์ของท่านแม่ลงก่อน เราสามารถพูดคุยเกี่ยวกับสิ่งต่าง ๆ ในภายหลัง”บ่าวรับใช้ 2 คนได้รับคำสั่งจากนั้นก็รีบไปที่ห้องของเหยาซื่อ หลังจากนั้นไม่นานเสียงของสิ่งต่าง ๆ ที่ถูกกว้างปาก็หยุดลง แต่เหยาซื่อก็ยังคงตะโกนต่อไปว่า “ไปเอาขนมอบมาให้ข้า ! ส่งขนมอบมาให้ข้า ! ปล่อยข้าไป ข้าอยากกินขนมอบรีบไปเอาขนมอบให้ข้าหน่อย ! ”เฟิงหยูเองเข้าห้องแล้ว เมื่อเห็นรูปลักษณ์ของเหยาซื่อนางก็ตกใจ ริมฝีปากของเหยาซื่อแห้งผากและซีด และใบหน้าของนางก็ไม่มีสี ดวงตาของนางดูขุ่นมัว ผมของนางก็รุ่ยร่ายและเสื้อผ้าของนางก็ยุ่งเหยิงนางคิดออกทันที เห็นได้ชัดว่าเป็นเพราะนางติดยา ยาเปลี่ยนวิญญาณ ราชวงศ์ต้าชุนเรียกมันว่ายาเปลี่ยนวิญญาณงั้นหรือ ? พูดง่าย ๆ มันคือยาเสพติด เหยาซื่อถูกวางยาและ
