โกหกคำพูดของจินเฉินดึงดูดความสนใจของเฟิงหยูเอง เดิมทีนางลุกขึ้นยืนแล้วกำลังจะจากไปและเข้าไปในพระราชวังท้ายที่สุดยังมีผู้ป่วยที่มีค่ารักษาถึง 5,000,000 เหรียญทองใครจะรู้ว่าจินเฉินจะพูดในสิ่งที่ทำให้นางนั่งลงเฟิงเฉินหยูกระวนกระวายเล็กน้อยขณะที่นางพูดเสียงดัง“หยุดพูดใส่ร้ายคนอื่นได้แล้ว ! ”อย่างไรก็ตามฮูหยินผู้เฒ่าโบกมือและหยุดเฟิงเฉินหยูไม่ให้พูด จากนั้นนางก็พูดกับจินเฉิน “พูดมา ! ”จินเฉินอ้าปากค้างเล็กน้อยเพื่อสูดอากาศ นางดูกระวนกระวายใจมากเพราะนางจงใจขยับเข้าใกล้เฟิงจินหยวนมากขึ้นเพื่อความสบายใจ การเห็นเฟิงจินหยวนทำให้นางดูมั่นใจยิ่งขึ้น ในที่สุดนางก็พูดว่า “หลังจากที่ไปหาพี่ฮันแล้ว อนุผู้นี้เดินผ่านเรือนของคุณหนูใหญ่ และเห็นบ่าวรับใช้ของคุณหนูใหญ่ฝังบางอย่างที่สนามหน้าเรือน มันเป็นผงคล้ายแป้งดังนั้นควรเป็นผงเห็ดหูหนูที่คุณหนูรองกล่าวถึงว่าถูกใช้ในการวางยาพิษ”“อะไรนะ ? ” ฮูหยินผู้เฒ่าตกตะลึงอย่างยิ่ง อาจกล่าวได้ว่าต่างหูอาจจะไม่มีความหมายอะไรเลยหากว่าเจอผงเห็ดหูหนูซึ่งเป็นยาพิษ ยิ่งกว่านั้น… “เจ้ากำลังบอกว่าบ่าวรับใช้ของคุณหนูใหญ่ฝังผงเห็ดหูหนูที่สนามหน้าเรือนหรือ ? ”จินเฉินพยักหน้า “เจ้าค่ะ อนุผู้นี้เห็นมันกับตา มันเป็นผงเห็ดหูหนู” พูดอย่างนี้นางชี้ไปที่เซียงเอ๋อ ซึ่งยืนอยู่ด้านหลังเฟิงเฉินหยู “นางเป็นคนฝังมัน ! ”เซียงเอ๋อตื่นตระหนกทันที นางรีบคุกเข่า ขณะที่ส่ายหน้านางกล่าว “ไม่ใช
