่เจ้าค่ะ บ่าวรับใช้ผู้นี้ไม่ได้ฝังเจ้าค่ะ ! ”เฟิงเฉินหยูยังรู้สึกสับสนเล็กน้อย แต่นางก็ไม่ปฏิเสธอย่างเด็ดขาดเหมือนกับเซียงเอ๋อ นางชี้ไปที่เซียงเอ๋อและกล่าวว่า“นังโง่ ถ้าเจ้าฝังมันเจ้าก็ยอมรับสิ ทำไมต้องโกหก ” จากนั้นนางก็ยืนขึ้นแล้วพูดกับฮูหยินผู้เฒ่า “ข้าเป็นคนสั่งให้นางฝังเองเจ้าค่ะ ข้าไม่ได้ใช้มันเพื่อวางยาพิษใคร มันเป็นเพราะหลานสาวได้ยินว่าผงเห็ดหูหนูสามารถคลายความหนาวได้ข้าจึงสั่งคนซื้อมาเจ้าค่ะ วันนั้นอนุฮันถูกวางยาพิษด้วยผงเห็ดหูหนู และหลานก็รู้สึกกลัวเช่นกัน ด้วยเหตุนี้ข้าจึงฝังมันเจ้าค่ะ”คำอธิบายของนางมีเหตุผลมาก แต่มันก็เป็นเรื่องบังเอิญมากเกินไป ไม่ต้องพูดถึงว่าเฟิงเฟินไดเชื่อหรือไม่ แม้แต่ฮูหยินผู้เฒ่าและเฟิงจินหยวนก็ยังไม่เชื่อคนที่ตัวสั่นเป็นฮูหยินผู้เฒ่าซึ่งชี้ไปที่เฟิงเฉินหยู และพูดด้วยความผิดหวัง “ข้าให้โอกาสเจ้าแล้ว แต่เจ้าทำให้ข้าผิดหวังครั้งแล้วครั้งเล่า เฟิงเฉินหยูตระกูลเฟิงของข้ามีบุตรสาวเช่นเจ้าได้อย่างไร”คังอี้เดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วเพื่อช่วยประคองฮูหยินผู้เฒ่า “ท่านแม่ระวังเจ้าค่ะ อย่าเครียดมากเกินไป ดูแลร่างกายของท่านแม่ด้วย”“จะไม่ให้ข้าเครียดได้อย่างไร ? ” ฮูหยินผู้เฒ่าสั่นด้วยความโกรธ “ด้วยความชั่วร้ายเช่นนี้ในคฤหาสน์ ข้าจะอยู่อย่างเป็นสุขได้อย่างไร จินหยวน ! ” นางมองไปที่เฟิงจินหยวนและกล่าวว่า “เฟิงเฉินหยูพยายามฆ่าบุตรของตระกูลเฟิง เจ้าจะทำอย่างไรกับ