ไม่เจ้าคะ ? ”ใบหน้าที่ไร้อารมณ์ของเฟิงหยูเองจู่ ๆ ก็เผยให้เห็นรอยยิ้มที่สดใส ภายใต้แสงจันทร์แบบนี้นางดูมีไหวพริบมากขณะที่นางพูดว่า “ข้าสบายดี ข้าแค่หวาดกลัวเล็กน้อย จิตใจของข้าเต็มไปด้วยความกลัว” นางพูดอย่างนี้ขณะที่กอดอก แต่รอยยิ้มบนใบหน้าของนางขัดแย้งกับความกลัวที่นางบอก“ท่านพี่ ! ” อันชิไม่สามารถทนดูต่อไปได้ นางหันมาพูดเสียงดัง “ท่านพี่ต้องช่วยคุณหนูรองนะเจ้าคะ ! ”เฟิงหยูเองพยักหน้า และมองไปที่เฟิงจินหยวน “ท่านพ่อ ข้ากลัวมากเจ้าค่ะ”เฟิงจินหยวนมองไปที่ใบหน้าของเฟิงหยูเอง และคิดกับตัวเองว่ามีความกลัวที่ไหน ? แต่ไม่ว่าเขาจะพูดอะไร เรื่องตงเซิงถูกโจมตีเป็นสิ่งที่เกิดขึ้น ในฐานะบิดาของเฟิงหยูเองเขาไม่สามารถเพิกเฉยได้ นอกจากนี้เฟิงหยูเองเป็นคนที่ต้องได้รับการปกป้องมากที่สุดในราชวงศ์ต้าชุน ฮ่องเต้ส่งทหารจำนวนมากมาปกป้องนาง แต่ก็ยังมีคนที่เสี่ยงชีวิตมาจัดการนาง หากเขาไม่ได้แสดงความคิดเห็นในเรื่องนี้ เขาจะไม่สามารถอธิบายฮ่องเต้ได้ดังนั้นเขาจึงถอนหายใจอย่างเงียบ ๆ 2 เฮือก จากนั้นก็พูดกับเฟิงหยูเอง “ไม่ต้องกังวล ข้าจะหาคนที่ต้องรับผิดชอบและให้คำอธิบายแก่เจ้า”เมื่อเขาพูดสิ่งนี้เขาไม่ได้มีจุดเริ่มต้นมากนัก หากมีการกล่าวว่าตระกูลเฉินในอดีตกำลังติดต่อกับเฟิงหยูเอง พวกเขาเพียงแค่ใช้เงินของพวกเขาเพื่อตามหานักฆ่าจากเจียงฮู แต่นี่เป็นทหารพิเศษ และทหารพิเศษไม่สามารถซื้อด้วยเงินได้ พวกเขาต้องได้รับก
