ียนหมิงยังไม่เต็มใจ เพราะเขาพบว่าเขาไม่สามารถตามเฟิงหยูเองทันเรื่องความเร็วในการกิน ใครจะไปรู้ว่าผู้หญิงคนนี้มีความสามารถในการกิน เมื่อนางทานอาหารบนโต๊ะอย่างบ้าคลั่ง เขามุ่งความสนใจไปที่การดูนางเท่านั้น ดังนั้นเขาจึงไม่ได้ทานอะไรมากในเวลานี้ทั้งสองนั่งอยู่ในรถ เฟิงหยูเองถือขวดแปลก ๆ และดื่มชาข้างใน อย่างไรก็ตามซวนเทียนหมิงกำลังคิดว่าเขาจะต้องแวะกลางทางก่อนเพื่อซื้ออาหารเพิ่มอีกเล็กน้อยเขาเหลือบไปที่เฟิงหยูเองแล้วขโมยขวดแปลก ๆ “ขอข้าดื่มหน่อย” แม้การดื่มน้ำก็ดีเฟิงหยูเองบอกเขาว่า “วัสดุนี้เรียกว่าแก้ว มีสองชั้นจึงไม่รู้สึกถึงความร้อนเมื่อสัมผัส ข้าจะหาอีกใบให้เจ้าในภายหลัง”ซวนเทียนหมิงพูดจาสุภาพมาก “ไม่จำเป็น”เฟิงหยูเองพยักหน้า “แล้วข้าจะให้เจ้า ! ” มันเป็นกระติกน้ำแบบแก้ว ในมิติของนางมีเยอะมากรถม้าของซวนเทียนหมิงมุ่งหน้าไปยังตำหนักเซียง เขาอยากถามคำถามกับผู้หญิงคนนี้สองสามคำว่านางเข้าใจจริงๆหรือไม่ว่าตำหนักเซียงอันตรายเพียงใด ไม่ใช่ว่านางไม่สามารถเข้าไปข้างใน แต่อย่างน้อยนางก็ควรไปหาเขาก่อน? แต่เขาก็รู้ว่าเฟิงหยูเองเป็นเด็กผู้หญิงที่ตั้งใจมากนอกจากนี้นางจะทำสิ่งต่าง ๆ ตามที่นางคิด สิ่งที่นางตัดสินใจแม้ว่าพวกมันจะอยู่ในช่วงเวลาที่ไม่เหมาะสม นางก็จะทำทันที ไม่มีใครหยุดนางได้และไม่มีใครสามารถเปลี่ยนใจนางได้เขาถอนหายใจอย่างแผ่วเบา ไม่เลวเลยอย่างน้อยนางก็จำได้ว่าวิ่งไปที่ตำหนักหยูเพื่อร
