ี่เจ้าต้องการให้อีกคนคนนอนบนพื้น”บานซูกัดฟันของเขา “แต่พวกเขายังไม่ได้แต่งงานกัน ! ”เป่ยจื่อแนะนำให้เขา “ทำไมเจ้าหัวโบราณคร่ำครึเช่นนี้ ? ไม่ช้าก็เร็วทั้งคู่ก็จะแต่งงานกัน ไม่ช้าก็เร็วพวกเขาก็ต้องนอนด้วยกันอยู่แล้ว ความแตกต่างคืออะไร ? ”ความแตกต่าง ? บานซูไตร่ตรองอย่างจริงจัง แล้วสรุปว่า “มีความแตกต่างไม่มากนัก”ดังนั้นเขาจึงจากไป เป่ยจื่อรู้สึกสบายใจมากบ่าวรับใช้ของพระราชวังก็รู้สึกว่าการที่ทั้งสองนอนด้วยกันเป็นเรื่องปกติมาก พวกเขาเรียกนางว่าพราชายามาครึ่งปีแล้ว โลกทั้งโลกรู้ว่าคุณหนูรองของตระกูลเฟิงเป็นผู้หญิงที่องค์ชายหยูรัก ยิ่งกว่านั้นนางเริ่มเรียกฮ่องเต้ว่าเสด็จพ่อเรื่องนี้ยังอาจมีการเปลี่ยนแปลงได้อีกหรือ ?ดังนั้นทุกคนจึงเริ่มพูดเกี่ยวกับ “การเป็นสามีภรรยาโดยสมบูรณ์” ระหว่างองค์ชายหยู และพราชายาหยูเฟิงหยูเองนอนหลับจนถึงเที่ยงวันของวันรุ่งขึ้น เมื่อนางลืมตาขึ้นมา นางก็รู้สึกสับสนเล็กน้อยขณะที่นางรู้สึกว่ามีบางสิ่งปกคลุมใบหน้าของนาง ดูเหมือนว่าจะเป็นกำแพงเนื้อ มันนุ่มและมีกลิ่นหอมอ่อน ๆนางบอกได้เลยว่ากลิ่นนี้มาจากซวนเทียนหมิง ดังนั้นนางจึงคิดว่านางกำลังฝัน จากนั้นนางก็พิงกำแพงนี้และเอาจมูกไปถูๆ มัน นางยังอ้าปากกัดเบา ๆ … อืมอร่อยกำแพงเนื้อหายไป “เจ้าจะแทะกระดูกของข้าหรือ ? ”โว้ว !มันยังมีชีวิตอยู่เหรอ ?เฟิงหยูเองตื่นขึ้นมาเต็มที่และกระโดดขึ้นทันที การกระทำของนางดูเกินเลยไปหน่อยเ