งเคาะหน้ากากด้วยรอยยิ้ม “วันนั้นเป็นวันนั้น และตอนนี้ก็คือตอนนี้“ นอกจากนี้การเปลี่ยนแปลงอะไรที่เกิดขึ้นในความสัมพันธ์ของเรา ? หลายคนเรียกข้าว่าพราชายาความแตกต่างระหว่างที่ข้านอนกับเจ้าหรือไม่ได้นอนกับเจ้าคืออะไร ? ยิ่งกว่านั้นข้าอายุเพียง 13 ปี ที่ซึ่งควรเติบโตยังไม่ได้เติบโตมากนัก เจ้าไม่ใช่สัตว์ร้าย ดังนั้นเจ้าจะทำอะไรกับข้า มากที่สุดเจ้านอนกอดข้าแล้วหลับไป เจ้าจะไม่กินข้า”ซวนเทียนหมิงพูดไม่ออก เรื่องไร้สาระแบบนี้คืออะไร ?ปรากฏว่าถ้าเขาทำอะไรไปเมื่อคืน เขาจะกลายเป็นสัตว์ร้ายหรือ ? พราชายาของเขาแตกต่างจากคนอื่นจริง ๆ แตกต่างโดยสิ้นเชิง !เขายอมแพ้เฟิงหยูเองลุกขึ้น สวมรองเท้าและเสื้อผ้าของนาง เมื่อนางหันหลังกลับมา นางพบว่าซวนเทียนหมิงยังคงนั่งอยู่บนเตียงนางอดไม่ได้ที่ถาม “เจ้ากำลังทำอะไรอยู่ ? ตื่นได้แล้ว ! ”ซวนเทียนหมิงชี้ไปที่ขาของเขา “ข้ายังพิการอยู่ ! ”“มันยังไม่ดีขึ้นหรือ” นางสงสัยเล็กน้อยว่า “เป็นไปได้อย่างไร แม้ว่ามันจะยังไม่กลับสู่จุดที่สามารถเคลื่อนไหวได้ตามธรรมชาติ เจ้าควรลุกขึ้นจากเตียงได้แล้ว ! ”เขาส่ายหัว “ข้าทำไม่ได้”เฟิงหยูเองขมวดคิ้วและอยากไปตรวจสอบเขาสักพัก อย่างไรก็ตามนางหยุด เมื่อได้ยินเขาเอ่ยว่า “ไม่จำเป็น ไม่จำเป็น ข้าสามารถบอกได้ว่ามันดีขึ้นมากกว่าเดิม ข้าคิดว่าข้าจะลุกออกจากเตียงได้ไม่นานหลังจากนี้”“โอ้” เมื่อได้ยินเขาพูดอย่างนี้ เฟิงหยูเองรู้สึกว่านางไม่สามา
