”คุณหนูรองอย่ากังวลเลยขอรับ”เฟิงหยูเองไม่ได้พูดอะไรอีกเลยโบกมือให้ออกไปหลังจากนั้นไม่มีใครอยู่ในห้องอีกแล้ว นางถามวังซวนอย่างใจจดใจจ่อ “เจ้าพูดว่าคังอี้ไปทางไหน หลังจากออกจากคฤหาสน์ไป”วังซวนส่ายหัว “ไม่ เมื่อคนของพี่น้องเฉิงมาถึงคฤหาสน์ พวกเขาบอกว่าคังอี้ปกปิดตัวเองได้ดีมาก นางออกจากกำแพงด้านหลังด้วยความช่วยเหลือจากบ่าวรับใช้ที่รู้จักศิลปะการต่อสู้จากเฉียนโจว”เฟิงหยูเองลูบหน้าผาก ขมวดคิ้วแล้วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งทันทีว่า “ข้าจะออกไปจากคฤหาสน์เร็ว ๆ นี้ ไม่ต้องให้ใครติดตามข้า” หลังจากพูดอย่างนี้นางเงยหน้าขึ้นแล้วพูดกับอากาศ“บานซูอยู่ที่นี่แล้วเฝ้าบ้าน เจ้าไม่ได้รับอนุญาตให้ติดตามข้าไป”“ไม่ ! ” ออกจากที่ซ่อนบานซูพูดขึ้นมา “ข้ายังไม่ต้องการที่จะถูกองค์ชายเฆี่ยนจนตาย”“ถ้าเจ้าตามข้าไป มันจะเป็นเรื่องที่ทำให้เจ้าตาย” เฟิงหยูเองทำอะไรไม่ถูก ผู้คุ้มกันลับคนนี้ไม่เคยฟัง “ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดเจ้าไม่ได้รับอนุญาตให้ติดตามข้าไป หากเจ้ายืนยันที่จะตามข้า ข้าจะไม่รับผิดชอบหากพลัดหลงกับข้า”นางหันกลับมาและเข้าไปในห้องด้านในแล้วเปลี่ยนเป็นชุดดำ นางสวมเสื้อคลุมออกไปหวงซวนและวังซวนสับสนเล็กน้อย และหวงซวนถามวังซวน“ใครที่นำข่าวนี้มาบอกเจ้า ? ”วังซวนกล่าวว่า “พี่น้องเฉิงที่เพิ่งมาถึงนำข่าวนี้มาให้”เฟิงหยูเองกล่าวว่า “พวกเขาถูกส่งมาโดยซวนเทียนหมิงดังนั้นพวกเขาย่อมเป็นคนของเราเป็นธรรมดา คังอี้เลือกที่จะออกจาก
