คฤหาสน์ในเวลานี้ หากข้าคิดไม่ผิดนางจะไปตำหนักเซียง”“ตำหนักเซียงหรือเจ้าคะ ? ”“อืม” เฟิงหยูเองโบกมือ “เป็นเพียงการคาดเดาของข้า ไม่ว่าจะเป็นกรณีนั้นหรือไม่เราจำเป็นต้องไปดูเพื่อหาคำตอบ”เงาดำปรากฏขึ้นจากอากาศบาง ๆ ขณะที่บานซูปรากฏตัวต่อหน้านาง “มันอันตรายเกินไป หากคุณหนูมีสิ่งที่ต้องทำข้าจะไป คุณหนูไปไม่ได้นะขอรับ”เฟิงหยูเองไม่อยากพูดอะไรกับเขามากนัก คังอี้หายไปครึ่งชั่วยามแล้ว ถ้านางไม่ไปตอนนี้ มันจะไม่ทันการ ดังนั้นนางจึงจากไปทันทีกล่าวอย่างตั้งใจว่า “หากเจ้าต้องการติดตามข้าก็ตามมา”เมื่อได้รับคำสั่งนี้ หวงซวนและวังซวนสงบลง ถ้าบานซูไม่ไปพวกนางก็ไม่ได้รับอนุญาตไป เฟิงหยูเองจะไปที่ตำหนักเซียงด้วยตนเองแต่ใครจะรู้ว่าหลังจากออกจากเรือนตงเซิง ในขณะที่ติดตามเฟิงหยูเองไปยังตำหนักเซียงแล้ว บานซูจะพลัดหลงกับเฟิงหยูเอง !บานซูแพ้ ! นี่เป็นความอัปยศที่ยิ่งใหญ่อย่างแท้จริง !เขาเป็นผู้คุ้มกันลับ เขาเป็นคนที่มีความเชี่ยวชาญในการติดตามผู้คน เขาจะพลัดหลงกับคนที่เขาติดตามได้อย่างไร?บานซูชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็น แม้ว่าเฟิงหยูเองจะขู่ว่านางจะไม่รับผิดชอบหากเขาพลัดหลงกับนาง จะแน่ใจได้อย่างไรในเวลานี้ว่านางไม่ต้องการถูกติดตาม หรือเกิดอะไรขึ้น ?เขาเครียดมาก อย่างไรก็ตามเขาไม่ทราบว่าเฟิงหยูเองใช้ประโยชน์จากมิติของนางและค่อย ๆ เคลื่อนไปยังตำหนักเซียงเหมือนภูตผี ในใจนาง นางก็ตื่นเต้นเช่นกันการแต่งงานของคังอี้นั้นเ
