งหรือไม่”“มันเป็นความจริงเจ้าค่ะ มันเป็นเรื่องจริง ท่านพ่อ ท่านย่ารีบไปดูเถิดเจ้าค่ะ ! ”เมื่อได้ยินว่าฮันชิมีเลือดออก เฟิงจินหยวนไม่สามารถเลือกที่จะไม่ไปได้ เขาไปที่เรือนหยูหลานพร้อมกับฮูหยินผู้เฒ่าก่อนที่จะเข้าห้องนอนของฮันชิ เขาสามารถได้ยินเสียงหญิงสาวตะโกนจากข้างในด้วยเสียงกระวนกระวายว่า “จะทำอย่างไร มีเลือดออกมา ! ”เมื่อได้ยินเช่นนั้น ทั้งสองก็ตกใจ และเฟิงจินหยวนพูดเสียงดัง “รีบเชิญท่านหมอมา ! ” เมื่อได้รับคำสั่งของเขา บ่าวรับใช้ของเรือนก็รีบไปเชิญหมอ เฟิงจินหยวนและฮูหยินผู้เฒ่าเข้าไปในห้อง จากนั้นก็เห็นฮันชินอนอยู่บนเตียงพร้อมกับใบหน้าซีด ขาของนางขด สีหน้าของนางเจ็บปวด ผ้าปูที่นอนถูกย้อมเป็นสีแดงหัวใจของฮูหยินผู้เฒ่าตกลงที่ตาตุ่ม ขณะที่นางคิดว่ามันจบแล้ว พวกเขาระมัดระวังอย่างยิ่งกับการตั้งครรภ์นี้ แต่พวกเขาไม่สามารถปกป้องมันได้เฟิงจินหยวนโกรธมาก “เมื่อวานนี้นางยังสบายดีอยู่ เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”คนในห้องไม่รู้จะตอบยังไง เฟิงเฟินไดร้องไห้ด้วยความกลัวและบ่าวรับใช้ส่วนตัวของนางกล่าวว่า “อนุฮันสบายดีเจ้าค่ะแต่หลังจากที่ท่านใต้เท้าไปราชสำนักในเช้าวันนี้ อนุฮันอารมณ์ดีมาก อนุฮันอยากทานน้ำแกงปลา แต่… แต่…”“แต่อะไร?” ฮูหยินผู้เฒ่าเริ่มกังวล “พูดมาเร็ว!”อาจูคุกเข่าลง “ท่านฮูหยินผู้เฒ่า อนุฮันระวังตัวอยู่เสมอขณะตั้งครรภ์ โดยปกติแล้วอนุฮันจะได้รับการยกเว้นจากคารวะต่อท่านฮูหยินผู้เฒ่า แต่วั
