เฟินไดตำหนินางตำหนิเช่นนี้ นางก็ไม่สามารถป้องกันตัวเองได้เฟิงจินหยวนต้องการดุนาง แต่เมื่อเขาเห็นฮันชิเขาก็รู้สึกอึดอัด คฤหาสน์เฟิงมีบุตรชายเพียงคนเดียว ดังนั้นเขาจึงมีความหวังอย่างมากสำหรับบุตรของฮันชิ !ในห้องนี้ ฮันชิร้องไห้ออกมาอย่างขมขื่น และเฟิงเฟินไดก็กรีดร้องเป็นบางครั้ง ในขณะที่จุนม่านและจุนเหม่ยกระซิบเบำๆ คังอี้สั่งให้บ่าวรับใช้เผาไม้วอร์มวูดอย่างต่อเนื่อง ฮูหยินผู้เฒ่าและเฟิงจินหยวนนั่งข้างกันด้วยอย่างโกรธ พวกเขาส่ายหน้าในเวลานี้อันชิและเฟิงเซียงหรูก็มาถึง หลังจากนั้นไม่นานจินเฉินและเฟิงเฉินหยูก็รีบมาเช่นกัน จำนวนคนในห้องเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว แม้ว่าจะดูไม่แออัด แต่บรรยากาศก็อึดอัดในที่สุดหมอก็มาถึงผู้คนในตระกูลเฟิงมารวมตัวกันรอบ ๆ เพื่อบอกอาการของฮันชิที่คุกเข่าเมื่อเช้า พวกเขาเห็นหมอชรารู้สึกว่าชีพจรของฮันชินั้นกลับมาอีกครั้ง จากข้อสงสัยแรกเริ่มจนถึงการยืนยันในที่สุดเขาก็ปล่อย และพูดกับทุกคนในตระกูลเฟิงว่า“อนุฮันได้สูญเสียบุตรในครรภ์ของนางแล้ว แต่ไม่ใช่เพราะคุกเข่านานเกินไป มันมาจากการถูกวางยาพิษ”“ยาพิษหรือ ? ” ทุกคนตกใจมาก เฟิงจินหยวนถามอย่างรวดเร็ว “พิษแบบไหน ? นางถูกวางยาพิษได้อย่างไร ? ”หมอลุกยืนขึ้นและคำนับเฟิงจินหยวน “ได้โปรดยกโทษให้หมอชราผู้นี้ด้วย อนุฮันใช้ยาจำนวนมากเพื่อส่งเสริมการไหลเวียนโลหิต แต่…” เขาคิดเล็กน้อยแล้วพูดว่า “อนุฮันยังไม่ได้สูญเสียทารกในครรภ์ไปเส
