ต่พวกเขาไม่กล้าที่จะพูดเท่านั้น แต่พวกเขายังต้องทำท่าเห็นด้วย พวกเขาต้องยืนขึ้นและพยักหน้าอย่างระมัดระวังรอซวนเทียนหมิงพูดต่อซวนเทียนหมิงมองไปรอบ ๆ แล้วพูดว่า “เหตุผลที่องค์ชายพูดมาก็คือบอกฮูหยินใหญ่ว่าค่าใช้จ่ายของอาเองที่ล้มป่วยครั้งหนึ่งนั้นค่อนข้างสูง”“ค่ารักษาใช่ไหมเพคะ” คังยี่งงงวย เมื่อคิดอีกเล็กน้อยนางถามอย่างระมัดระวัง “องค์ชายกำลังพูดถึง… เรื่องเงินหรือไม่เพคะ”“ฉลาด ! ” ซวนเทียนหมิงพยักหน้า “ให้ข้าพูดแบบนี้ ในท้ายที่สุดท่านก็เป็นแขก มันจะไม่ดีสำหรับราชวงศ์ต้าชุนของเราที่จะยังคงยึดมั่นกับความผิดพลาดเพียงครั้งเดียวใช่หรือไม่ นั่นเป็นเหตุผลที่จะชดเชยความผิดพลาดด้วยเงิน มันจะเพียงพอที่จะจ่ายสำหรับยาบำรุงที่อาเองจะได้รับ”คังอี้ถอนหายใจด้วยความโล่งอกอย่างยาวนานพร้อมกับคนอื่น ๆ ในตระกูลเฟิง ความสามารถในการใช้เงินเพื่อแก้ไขปัญหาไม่ใช่ปัญหา คราวนี้องค์ชายเก้านั้นทรงเมตตาอย่างแท้จริง !คังอี้กล่าวอย่างไม่เห็นแก่ตัว “เรายอมรับการลงโทษค่าใช้จ่ายเท่าไหร่เพค่ะ”ซวนเทียนหมิงนับนิ้วของเฟิงหยูเองจนกระทั่งเขานับถึงห้า“5,000,000 เหรียญ”สมาชิกของตระกูลเฟิงทุกคนเริ่มเหงื่อออก แม้ว่าจะมีคนกินยาที่ใช้เงินซื้อมา มันจะไม่แพงหรือ ?ใจของคังยี่ก็สั่นอยู่พักหนึ่ง เมื่อเขาเรียกร้องมากมันเป็นการหลอกลวงอย่างแน่นอน แต่แม้ว่ามันจะเป็นการหลอกลวงแล้วสิ่งที่พวกนางสามารถทำได้ล่ะ ? เห็นได้ชัดว่าเขาพยายามหลอกลวงพ