งลื่นมาก ในที่สุดเมื่อพวกเขามาถึงเรือนยูหลานด้วยความยากลำบาก พวกเขาพบว่าเรือนมืดไปแล้ว ไม่มีแสงไฟแม้ดวงเดียวบ่าวรับใช้ที่คอยเฝ้าดูพวกเขาและทำความเคารพอย่างรวดเร็ว คังอี้สับสนและถามว่า “อนุฮันไม่สบายไม่ใช่หรือ ?ข้าควรมาดูนาง” เมื่อนางแต่งงานกับตระกูลเฟิง นางไม่ได้พูดแทนตัวเองว่า “ข้าผู้นี้” อีกต่อไปบ่าวรับใช้ที่คอยเฝ้าดูอยู่นั้นไม่สบายใจเมื่อได้ยินเรื่องนี้ หลังจากไตร่ตรองนิดหน่อย ในที่สุดนางก็ตอบว่า “เรียนท่านฮูหยินใหญ่ ตอนนี้อนุฮันรู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย แต่อารมณ์ของนางยังไม่มั่นคงเจ้าค่ะ ตอนนี้ท่านใต้เท้านอนที่เรือนเพื่อดูแลนาง หากท่านฮูหยินใหญ่จะเข้าไปตอนนี้… ข้ากลัวว่าจะไม่เหมาะสมเจ้าค่ะ”คังอี้ตกตะลึง เขานอนแล้ว นี่เป็นคำเยาะเย้ยที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่เป็นไปได้อย่างแท้จริงสำหรับฮูหยินคนาใหม่ที่แต่งเข้ามาในคฤหาสน์ เจ้าบ่าวเลือกที่จะนอนในห้องของอนุ สถานการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร ? ตอนแรกนางต้องการที่จะมาดูก่อนที่จะพาเฟิงจินหยวนกลับไป แต่ตอนนี้เขานอนแล้ว ถ้านางเข้าไปปลุกเขาขึ้นมา นั่นจะเป็นความผิดของนาง เมื่อฮันชิได้รับความตกใจ แล้วนางเกิดเป็นอะไรขึ้นมา นางจะกลายเป็นคนผิดทันที นางทนไม่ได้ !คังอี้ไตร่ตรองมาพักหนึ่งเรียกสติกลับมา “เช่นนั้นก็ช่วยไม่ได้ ข้านำยาบำรุงมา เก็บไว้ก่อน พรุ่งนี้เช้าอย่าลืมบอกท่านพี่ว่าข้าจะมาเยี่ยม”“เจ้าค่ะ ! ” บ่าวรับใช้รับยาบำรุงอย่างรวดเร็วและขอบคุณคังอี้ซ้
