ำ ๆ หลังจากส่งคังอี้กลับไป บ่าวรับใช้ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก สถานการณ์แบบนี้คืออะไร ? โชคดีที่ฮูหยินใหญ่ไม่โกรธ มิฉะนั้นอาจจะไม่มีความสงบสุขในคืนนี้ในวันแต่งงานคังอี้ยังคงอยู่ในห้องว่างคนเดียว อย่างไรก็ตามนางไม่มีข้อร้องเรียนใด ๆ นางพูดกับเซียชาน “อย่าบอกท่านแม่เกี่ยวกับเรื่องนี้ เพื่อไม่ให้นางเครียด”ในเช้าวันรุ่งขึ้นเฟิงจินหยวนเดินทางตรงจากเรือนเทียนเซียงไปยังราชสำนัก ฮ่องเต้ให้เขาลางาน 5 วัน แม้กระนั้นเขาไม่ได้หยุดวันเดียวแต่ในวันนี้ก็เป็นวันที่ฮูหยินคนใหม่จะยกน้ำชาให้ฮูหยินผู้เฒ่า คังอี้เปลี่ยนเสื้อผ้าที่สะอาดในตอนเช้า จากนั้นก็ไปที่เรือนซูหยาพร้อมกับบ่าวรับใช้ของนางในเวลาเดียวกันกับฮูหยินคนใหม่ที่ยกน้ำชาให้ฮูหยินผู้เฒ่าและอนุก็ต้องยกน้ำชาให้ฮูหยินใหญ่คนใหม่ นั่นเป็นเหตุผลที่เมื่อคังอี้มาถึง อันชิ ฮันชิ และจินเฉินก็อยู่ในห้องโถงแล้วเมื่อพวกเขาเห็นคังอี้เข้ามา พวกเขาทั้งหมดก็ลุกขึ้นยืนคังอี้รีบไปประคองฮันชิอย่างรวดเร็ว โดยพูดด้วยความกังวลว่า “ร่างของน้องสาวมีความสำคัญ ข้าไม่สามารถรับการคำนับนี้ได้ นั่งเร็ว” ในขณะที่พูดสิ่งนี้ ใบหน้าของนางสงบและมีเกียรติสีหน้าของฮันชิวันนี้ดีมาก ใบหน้าของนางเป็นสีดอกกุหลาบและเงางาม เมื่อได้ยินคำพูดของคังอี้ นางเปิดเผยถึงความเขินอายเล็กน้อย เมื่อคังอี้ช่วยนางนั่งลง นางก็รู้สึกสบายใจขึ้น แต่ทัศนคติของคังอี้นั้นยอดเยี่ยมมาก นางไม่เพียงช่วยฮันชินั่งล
