ดว่า “บุตรในท้องของเจ้ามีความสำคัญหากคังอี้จะอยู่ที่นี่ นางก็จะให้เรียกหมอเข้ามา”“ท่านพี่ ! ” น้ำตาของฮันชิเริ่มไหล “อนุผู้นี้คิดว่าเมื่อองค์หญิงเข้ามา อนุผู้นี้จะไม่ได้เห็นหน้าท่านพี่อีกแล้ว ท่านพี่…”ขณะที่นางพูดสิ่งนี้ นางเริ่มร้องไห้นางร้องไห้ เฟิงเฟินไดก็เช็ดน้ำตาให้ “ท่านพ่อ แม่รองร้องไห้ตลอด 3-4 วันที่ผ่านมา ลูกสาวจะไม่ขออะไรอย่างอื่น ข้าจะขอให้ท่านพ่อมาเยี่ยมแม่รองที่เป็นอนุบ่อยกว่านี้ก่อนที่น้องของข้าจะคลอด เพียงแค่… ให้ถือว่ามันเป็นการดูแลน้องชายที่ยังไม่เกิดของข้านะเจ้าคะ”เฟิงจินหยวนพยักหน้า “เป็นสิ่งที่ข้าควรทำ ข้าสัญญา ดังนั้นหยุดร้องไห้ได้แล้ว”เขาพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อปลอบใจพวกเขา เมื่อบ่าวรับใช้อีกคนมารายงาน “ท่านใต้เท้า คุณหนูรองมาถึงแล้วเจ้าค่ะ”“นางมาทำอะไรที่นี่? ” เฟิงเฟินไดกรอกตา ขณะที่ดวงตาของนางสว่างขึ้นอย่างไรก็ตามเฟิงจินหยวนกล่าวว่า “นางมาทันเวลาพอดีก่อนที่หมอจะมาถึง ให้นางตรวจมารดาของเจ้าก่อน เมื่อตรวจแล้วเราจะได้วางใจได้”ฮันชิไม่เห็นด้วยกับการให้เฟิงหยูเองตรวจรักษา นางขณะที่นางร้องซ้ำ ๆ “ไม่ ข้าไม่ต้องการให้ใครมาตรวจข้า อนุผู้นี้ต้องการให้ท่านพี่อยู่กับข้าเท่านั้น ข้าไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว! ”ในเวลานี้เฟิงหยูเองได้เข้าไปในห้องแล้ว ในขณะที่เดินนางพูดว่า “แม่รองฮัน แม้ว่าเจ้าจะไม่คิดถึงตัวเอง เจ้าต้องพิจารณาเลือดเนื้อของตระกูลเฟิงที่อยู่ในท้องของเจ้า”ขณะ
