ุนนาง องค์หญิง และขุนนาง ก็ไม่มีใครที่จำได้อีก ไม่มีใครเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นกับเสนาบดีเฟิง ทำไมเขาถึงตกใจกับปิ่นปักผมที่บุตรสาวของเขาปักมา ?รุ่ยเจียรู้สึกสับสนมากขึ้น ดังนั้นนางจึงลุกขึ้นจากพื้นดินและมองไปที่หัวของเฟิงหยูเอง นางแก่กว่าเฟิงหยูเอง 3 ปี ดังนั้นนางจึงสูงกว่าเล็กน้อย นางมองดูปิ่นปักผมสีทองและดวงตาของนางก็เป็นประกายขึ้นทันที ในขณะที่นางพูดว่า “ปิ่นปักผมสีทอง ทำไมมันช่างสวยงามเช่นนี้ ! ” ในขณะที่พูดอย่างนี้นางยื่นมือออกไปสัมผัสเฟิงหยูเองมองนางอย่างเย็นชา มุมปากของนางขดเป็นรอยยิ้มชั่วร้าย ขณะที่นางพูดอย่างเงียบ ๆ ว่า “องค์หญิงถ้าองค์หญิงกล้าสัมผัสสิ่งนี้ องค์หญิงเชื่อไหมว่ามือขององค์หญิงจะถูกตัดออกเป็นชิ้น ๆ ? ”“เจ้าพูดว่าอะไรนะ ? ” รุ่ยเจียโกรธ “มันไม่ใช่ปิ่นปักผมธรรมดา มันสวยจริง ๆ แต่มันทำจากทองคำ มันไม่สามารถเปรียบเทียบกับสิ่งที่ทำจากหยกได้ มันจะเกิดอะไร ถ้าองค์หญิงผู้นี้แตะต้องมันล่ะ ? ” นางไม่เชื่อและพยายามเอื้อมือไปแตะแต่นางได้ยินคังอี้ตะโกนดังขึ้นมา “รุ่ยเจียหยุด ! ”ในเวลาเดียวกันเฟิงเฉินหยูยังกรีดร้องออกมาว่า “อย่าแตะต้องมัน ! ”ส่วนเฟิงจินหยวน เขาจับข้อมือของนางและหยุดมือกลางอากาศรุ่ยเจียโกรธมาก !“หึ ! ท่านพ่อ ถึงแม้ว่าข้าไม่ใช่บุตรสาวของท่านเอง แต่ข้าก็ยังเป็นองค์หญิงของเฉียนโจว ท่านไม่สามารถทำเช่นนี้กับข้าได้ ! ต่อหน้าผู้คนมากมาย ท่านยังกล้าเข้าข้างบุตรสาวของท่า
