วนเทียนเย่ แม้ว่ามันจะเกิดขึ้นเร็วมาก แต่นางก็เห็น หลังจากคนผู้นั้นได้ดื่มอวยพรให้ซวนเทียนเย่ก็เหลียวไปตามทิศทางของนาง จากนั้นก็พูดกับคนอื่นต่อไปเฟิงหยูเองพูดคุยกับบรรดาฮูหยินและคุณหนูคนอื่น ๆ อีกเล็กน้อยก่อนจะหาข้ออ้างที่จะออกจากลานหน้าบ้าน ขณะที่นางเดินไปตามทางเล็ก ๆ ไม่นานนางก็ได้ยินเสียงฝีเท้าเร่งรีบ นางหยุดและหันหลังกลับ นางเห็นราชทูตจากกูโม่เดินมาหานาง“ถ้าเจ้าเข้าใจวิธีก้าวเท้า ไม่ว่าเจ้าจะเดินเร็วแค่ไหน เสียงฝีเท้าของเจ้าก็จะไม่ดังขนาดนี้” นางอดเตือนขึ้นมาไม่ได้ราชทูตจากกูโมรู้สึกอับอายเล็กน้อยขณะที่เขาคำนับนางอย่างรวดเร็ว “องค์หญิงแห่งมณฑล”เฟิงหยูเองคำนับกลับ “แม่ทัพโจวเก่งพอสมควร” ซวนเทียนหมิงส่งเป่ยจื่อมาบอกนางก่อนหน้านี้ ราชทูตจากกูโม่เป็นแม่ทัพ ในช่วงเวลาที่เขาอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือ เขาได้ช่วยองค์ชายใหญ่ของกูโม่ในขณะที่เขาอยู่ที่นั่น ใครจะรู้ว่าองค์ชายจะกลายเป็นฮ่องเต้ในอีกครึ่งปีต่อมา หลังจากต่อสู้อย่างหนักเพื่อปกป้องเขาจากศัตรูของเขา เจ้าหน้าที่คนหนึ่งชื่อหลู่โชวได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นแม่ทัพ ตอนนี้เขามาที่ราชวงศ์ต้าชุนเพื่อมาส่งเครื่องบรรณาการ เขาย่อมอยู่ฝ่ายซวนเทียนหมิงเป็นธรรมดาตั้งแต่ครั้งแรกที่ซวนเทียนหมิงบอกหลู่โจวเกี่ยวกับเฟิงหยูเองเขาเข้าใจดีว่าองค์หญิงแห่งมณฑลจี่อันแตกต่างจากคนอื่นอย่างแน่นอน มิฉะนั้นซวนเทียนหมิงจะไม่พูดออกมาอย่างแน่นอน เขาฟังสิ่งที่ซว
