นเทียนหมิงพูด ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นบอกเฟิงหยูเองก็เหมือนกับบอกเขาเขามองไปรอบ ๆ และเห็นว่าไม่มีใครอยู่ เขาพูดอย่างรวดเร็วว่า “แม่ทัพผู้ต่ำต้อยคนนี้มีเรื่องจะบอกขอรับ ในงานเลี้ยงเมื่อข้าเห็นองค์ชายสาม ข้าได้ใคร่ครวญอย่างรอบคอบ ข้าจำได้ว่าเป็นคนที่ข้าเคยเห็นที่ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ ในเวลานั้นองค์ชายเก้าถูกล้อมรอบในภูเขา เมื่อแม่ทัพผู้นี้ไปช่วยพระองค์ ข้าเห็นหน้าองค์ชายสาม ในเวลานั้นข้าได้ยินว่าเขามีสำเนียงต้าชุน ดังนั้นข้าจึงคิดว่าเขาเป็นคนที่มากับองค์ชายเก้า ดังนั้นข้าจึงไม่ได้คิดอะไรมาก แต่เมื่อเห็นเขาในวันนี้ ข้าเห็นเขายืนอยู่ที่ด้านข้างขององค์ชายสาม ไม่ใช่ว่าองค์ชายสาม… บนเส้นทางที่แตกต่างไปจากองค์ชายเก้าหรือ ? ”เฟิงหยูเองพยักหน้า “พวกเขาอยู่ในเส้นทางที่แตกต่างกัน”จากนั้นนางถามว่า “คนผู้นั้นจำท่านได้หรือไม่ ? ”หลู่โจวส่ายหัว “เขาจำข้าไม่ได้ ในเวลานั้นเขาเป็นคนเดียวจากต้าชุน แต่มีเกือบหมื่นคนจากกูโม่ มันไม่ยากที่เราจะจำเขาได้ สำหรับเขาที่จะจำเรานั้นเป็นไปไม่ได้แม้แต่น้อย”เฟิงหยูเองรู้สึกว่าจิตใจหนาวเหน็บ นางสงสัยว่าการลอบฆ่าในภาคตะวันตกเฉียงเหนืออาจไม่ได้เกิดจากกลุ่มนักแม่นธนูจากเฉียนโจวเท่านั้น จะต้องมีปัจจัยอื่น ๆ อีก มิเช่นนั้นขึ้นอยู่กับความสามารถในการต่อสู้และความรู้เรื่องสงครามของซวนเทียนหมิง เขาจะติดกับอยู่ในภูเขาได้อย่างไร เมื่อคิดถึงตอนนี้อาจมีเพียงเหตุผลเดียวเท่านั้น คนทรยศ
