หรือไม่ ?
“เจ้ายังต้องการเก็บเงินอีกหรือ ? ” ฮูหยินผู้เฒ่าที่กำลังจะระเบิดจากการได้ยินสิ่งนี้! “เขาทำเช่นนี้กับครอบครัวได้อย่างไร เขาร่ำรวยมาจากไหนกัน ? เขายังซื้อภาพวาดสีโบราณพวกนี้ ภาพวาดมาจากราชวงศ์ต้าชุน คนจากเฉียนโจวจะเข้าใจพวกมันหรือไม่ ? ” นางตะโกนขณะมองไปที่ชายชราที่ยืนอยู่ข้างเฮ่อจง และกล่าวว่า “เราไม่ต้องการภาพวาด เอากลับไป ! ”
ชายชราขมวดคิ้วแล้วกล่าวว่า “แต่ใต้เท้าเฟิงได้นำภาพวาดมาแล้วขอรับ ! ”
“เราจะส่งคืนให้เจ้า ! ”
ชายชราครุ่นคิดเล็กน้อยแล้วถอนหายใจพูดว่า “ก็ดีเหมือนกัน เช่นนั้นท่านฮูหยินผู้เฒ่าส่งคืนภาพวาดให้ข้าแล้วข้าจะกลับไป ! ”
ฮูหยินผู้เฒ่าชี้ไปที่พื้นห้อง “ดูเอง! ภาพวาดโบราณของเจ้าอยู่ที่นั่น”
ชายคนนั้นมองไปรอบ ๆ ห้อง และส่ายหัวอย่างไร้ประโยชน์“ไม่เห็นมีภาพวาดเลยขอรับ”
ในเวลานี้ทุกคนในตระกูลเฟิงหันมามองกระดาษที่ถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ บนพื้น ด้วยความโกรธแค้นของนาง ฮูหยินผู้เฒ่าไม่สามารถตระหนักถึงสิ่งที่พวกเขาสังเกตเห็นได้ ในที่สุดบ่าวรับใช้ที่นำภาพวาดเข้ามาก็ไม่สามารถอดทนต่อไปได้ และพูดกับฮูหยินผู้เฒ่าอย่างไร้ประโยชน์ “ท่านฮูหยินผู้เฒ่าพึ่งจะฉีกภาพวาดนั้นไปขอรับ ! ”
“เจ้าพูดว่าอะไรนะ ? ” ฮูหยินผู้เฒ่าจ้องมองกระดาษที่ฉีกขาดบนพื้นขณะที่นางรู้สึกว่าจิตใจของนางระเบิดด้วยเสียง“บูม” “เจ้าพูดว่านี่เป็นภาพวาดโบราณหรือ ? ”
บ่าวรับใช้หนุ่มพยักหน้า “ขอรับ”
“ทำไมเจ้าไม่บอกข้าก่อนห
