็นสีเขียวด้วยความโกรธ “460,000 เหรียญเงิน 460,000 ! ข้าต้องไปดูสิ่งที่เขาซื้อให้กับนั…องค์หญิง !” ตอนแรกนางต้องการเรียกว่านังแพศยา แต่นางไม่สามารถทำได้เพราะตัวตนที่แท้จริงของคังยี่ แต่ทุกคนก็เห็นชัดว่าตำแหน่งฮูหยินขั้นหนึ่งที่คังอี้ร้องขอให้นางนั้นไม่มีประโยชน์ เมื่อพูดถึงความมั่งคั่ง ฮูหยินผู้เฒ่าจะไม่จดจำว่าตระกูลของนางเป็นใคร
ทุกคนเดินไปที่เรือนเทียนเซียงกับนาง
ที่ลานหน้าเรือนเทียนเซียง บ่าวรับใช้ต่างยุ่งมาก หญิงสาวคนหนึ่งถือสิ่งของขณะที่พูดว่า “ท่านใต้เท้าดีต่อองค์หญิงคังอี้มาก ไม่ว่าข้าจะมองอย่างไรสิ่งเหล่านี้ดูเหมือนจะดีกว่าของที่อยู่ในเรือนจินหยูใช่หรือไม่ ? ”
ยายคนหนึ่งตอบนางว่า“แน่นอน พวกมันดูดีกว่าเรือนจินหยู ไม่ต้องพูดถึงสิ่งที่ซื้อในภายหลัง แต่สิ่งที่ใต้เท้าเฟิงพบในห้องเก็บของนั้นทุกสิ่งที่ได้รับรางวัลจากพระราชวังในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เฉินซื่อไม่เคยใช้มันเลย”
“ทุกอย่างในห้องเก็บของถูกนำมาที่นี่” ทันใดนั้นนางก็ได้ยินเสียงโกรธ และบ่าวรับใช้ทุกคนในเรือนก็สั่นด้วยความตกใจทุกคนหันกลับมามองและพบว่าฮูหยินผู้เฒ่าที่ใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธ และเจ้าของเรือนแต่ละเรือนของตระกูลเฟิง ฮูหยินผู้เฒ่าจ้องมองยายและถามด้วยความโกรธ “เจ้าพูดว่าอย่างไร ? ของทุกอย่างในห้องเก็บของซึ่งได้รับรางวัลจากฮ่องเต้ถูกนำมาที่นี่ทั้งหมดหรือ ? ”
ยายตอบกลับอย่างรวดเร็ว “มีเพียงบางอย่างเจ้าค่ะ”
“นอกเหนือจากส
