ฮูหยินผู้เฒ่าตกตะลึงเมื่อมีข่าวดีมาถึงอย่างฉับพลัน ขณะที่นางถามอย่างรวดเร็วว่า “ข่าวดีคืออะไร?”
บ่าวรับใช้ “ท่านฮูหยินผู้เฒ่าไปดูที่ลานหน้าบ้านเถิดเจ้าค่ะขันทีนำพระราชโองการของฮ่องเต้มากำลังรออยู่ที่ลานหน้าบ้านเจ้าค่ะ ! ”
เมื่อได้ยินว่าจะมีพระราชโองการของฮ่องเต้ ฮูหยินผู้เฒ่าก็ตัวสั่น ในช่วงครึ่งปีที่ผ่านมาตระกูลเฟิงได้รับพระราชโองการมากกว่าในช่วง 20 ปีที่ผ่านมาและไม่เคยเป็นเรื่องดีเลยสักครั้ง แต่ถ้ามันเป็นเรื่องดีมันก็มักจะเกี่ยวข้องกับเฟิงหยูเอง เมื่อคิดอย่างนี้นางก็รู้สึกว่าพระราชโองการนี้น่าจะเป็นของเฟิงหยูเอง ดังนั้นนางจึงรีบแจ้งบ่าวรับใช้ว่า“ตอนนี้คุณหนูรองคงเดินไปได้ไม่ไกล รีบไปตามนางให้ไปที่ลานหน้าบ้านเร็ว”
บ่าวรับใช้ที่มาก็รีบแจ้ง “ท่านฮูหยินผู้เฒ่า พระราชโองการนี้เป็นของท่านฮูหยินเจ้าค่ะ ! มันเป็นเรื่องที่ดีมาก ! ”ยายจาวรู้สึกทันทีว่ามีบางอย่างถูกปิดบังและถามอย่างรวดเร็ว “พูดให้ชัดเจน ข่าวดีอะไร ? ”
บ่าวรับใช้รีบพูดว่า “พระราชโองการมาจากพระราชวังเป็นของท่านฮูหยินผู้เฒ่าเจ้าค่ะ บอกว่าท่านฮูหยินผู้เฒ่าได้รับการแต่งตั้งเป็นฮูหยินขั้นหนึ่ง ! ท่านฮูหยินผู้เฒ่ารีบไปที่ลานหน้าบ้านเพื่อรับพระราชโองการเจ้าค่ะ ! ”
“โอ้ ! ” ทั้งคู่ตกตะลึงในตอนแรกจากนั้นก็เปิดเผยความสุขของพวกเขา ยายจาวแจ้งบ่าวรับใช้ทันที “รีบไปเรียกบรรดาอนุและคุณหนูมาเร็วเพื่อรับพระราชโองการร่วมกันใช่ เจ้าต้องพาคุณหน
