โค้งคำนับ “บ่าวรับใช้ผู้นี้ขอคารวะท่านฮูหยินผู้เฒ่า ขอแสดงความยินดีกับท่านที่ได้รับพระราชทานตำแหน่งฮูหยินขั้นหนึ่งเจ้าค่ะ”
เมื่อฮูหยินผู้เฒ่ามองดี ๆ สักพักก็จำนางได้ “เจ้าเป็นนางกำนัลจากเฉียนโจวใช่หรือไม่ ? ”
บ่าวรับใช้กล่าวว่า “เจ้าค่ะ ท่านฮูหยินผู้เฒ่าจำได้ด้วยหรือเจ้าค่ะ” ในขณะที่พูดสิ่งนี้ ความเป็นมิตรทำให้นางต้องประหลาดใจ “ข้าสงสัยว่าท่านฮูหยินผู้เฒ่าพึงพอใจกับของขวัญชิ้นใหญ่นี้ที่องค์หญิงใหญ่ของเราส่งมาหรือไม่เจ้าคะ ? ”
ฮูหยินผู้เฒ่าตกใจ “ของขวัญชิ้นใหญ่อะไรหรือ ? ”
บ่าวรับใช้ยิ้ม และพูดว่า “พระราชโองการของฮ่องเต้ !องค์หญิงของเราบอกว่าท่านฮูหยินผู้เฒ่าเป็นผู้นำของครอบครัว ดังนั้นท่านควรมีสถานะสูงสุด นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมองค์หญิงใหญ่ถึงไปเข้าเฝ้าฮ่องเต้แห่งราชวงศ์ต้าชุนเป็นการส่วนตัว และขอตำแหน่งนี้ให้แก่ท่านฮูหยินผู้เฒ่าเจ้าค่ะ“
ฮูหยินผู้เฒ่าตกตะลึงอย่างสมบูรณ์ ตำแหน่งนี้ได้มาจากการร้องขอของคังอี้ ? คิดอีกเล็กน้อยว่าเป็นกรณีนี้ ถ้าเฟิงจินหยวนไปขอมันแน่นอนเขาจะบอกนางล่วงหน้า พระราชโองการนี้มาถึงทันที ก่อนหน้านี้นางมีแต่ความรู้สึกที่มีความสุขเท่านั้น ตอนนี้นางเริ่มรู้สึกว่าสิ่งต่าง ๆ เริ่มแปลกมากขึ้น
บ่าวรับใช้เห็นว่าฮูหยินผู้เฒ่าเงียบไปนาน ดังนั้นนางจึงพูดอย่างรวดเร็วว่า “องค์หญิงใหญ่ของเราบอกว่าเพราะเรื่องระหว่างองค์หญิงกับใต้เท้าเฟิงเกิดขึ้นกะทันหัน และเฉียนโจวอยู่ไกลจากราชว
