่ยเจียที่ไม่มีพ่อ ดังนั้นเขาจึงให้ความสนใจนางมากเกินไป ข้าขอท่านฮูหยินผู้เฒ่าอย่าตำหนิใต้เท้าเฟิงเลย หากมีความผิดใด ๆ คังอี้ขอรับไว้เอง”
เฟิงจินหยวนปกป้องนางอย่างรวดเร็ว “เรื่องนี่ไม่เกี่ยวกับองค์หญิงใหญ่ ท่านแม่ องค์หญิงเป็นราชทูตจากเฉียนโจวที่บุตรดูแลก็เพื่อประโยชน์ของอาณาจักรด้วย นี่เป็นการแบ่งเบาภาระของฮ่องเต้ ! ”
เขาอ้างถึงจักรพรรดิออกมาเช่นนี้ ก็ปิดปากฮูหยินผู้เฒ่าได้สำเร็จ
เฟิงหยูเองถอนหายใจอย่างแผ่วเบาแล้วหันไปมองเฟิงเฉินหยู “พี่ใหญ่ก็ไม่มีแม่อยู่ข้าง ๆ นางเหมือนกัน”
เฟิงจินหยวนพูดจาอย่างเฉยเมยว่า “บุตรสาวของคฤหาสน์อนุในคฤหาสน์ก็เป็นแม่เหมือนกัน ในอนาคตจะมีใครซักคนที่จะรักนาง เจ้าไม่ต้องกังวลอีกต่อไป”
“อ้อ” เฟิงหยูเองพยักหน้าแล้วยิ้ม และมองบิดาของนาง“การดูแลราชทูตนั้นเป็นเรื่องปกติเพื่ออาณาจักร แต่ทำไมท่านพ่อจึงปฏิเสธคำขอจากองค์ชายซงซุยที่มาเยี่ยมโดยไม่ลังเลล่ะเจ้าคะ ? ”
“ซงซุยจะเหมือนเฉียนโจวได้อย่างไร” เฟิงจินหยวนสะบัดแขนเสื้อของเขาแล้วพูดว่า “อย่าพยายามสร้างความบาดหมางกันที่นี่”
“สร้างความบาดหมาง ? ” นางหัวเราะทันที “ข้าไม่เข้าใจว่าท่านพ่อหมายถึงอะไร เนื่องจากท่านพ่อไม่สามารถขจัดความสงสัยของข้าได้อย่างถูกต้อง เมื่อข้าเข้าพระราชวังอีกครั้งข้าจะไปถามเสด็จพ่อ”
เฟิงจินหยวนตัวสั่นและเริ่มเสียใจที่พูดกับเฟิงหยูเองอย่างนั้น นางสามารถทำอะไรก็ได้ เป็นไปได้ว่าคำพูดเหล่านี้จะล่วงรู
