นฟูเป็นคนของเรือนตงเซิงเฟิงหยูเองรู้จักคนส่วนใหญ่และนางไม่คุ้นเคยกับบ่าวรับใช้ชาย เป็นบ่าวรับใช้ส่วนตัวของเฟิงจินหยวน
ฉิงหยูกล่าวว่า“องค์หญิงคังอี้และท่านใต้เท้าได้ส่งผู้คนนำสิ่งของมามอบให้คุณหนูเพื่อปลอบขวัญงคุณหนูเจ้าค่ะ”
เฟิงหยูเองพยักหน้าและพูดกับตัวเองว่าทั้งสองนั้นเร็วเหมือนลมพัด ฮ่องเต้ได้ส่งของปลอบขวัญมา ดังนั้นจึงเป็นการไม่เหมาะสมที่ครอบครัวเฟิงจะไม่แสดงออก
“รับพวกมันไว้” นางเปล่งเสียงของนางแล้วพูดว่า“ขอบคุณท่านพ่อและองค์หญิงใหญ่ ในเมื่อเจ้าอยู่ที่นี่ ฝากข้อความไปแจ้งท่านพ่อและองค์หญิงใหญ่ด้วย เพียงแค่พูดว่าแทนที่จะปลอบขวัญทีหลัง มันจะเป็นการดีกว่าถ้าไม่ปล่อยให้ข้าตกใจในเวลานั้น” หลังจากพูดอย่างนี้นางโบกมือ “พวกเจ้ากลับไปได้แล้ว”
บ่าวรับใช้หญิงและบ่าวรับใช้ชายวางสิ่งของ และติดตามฉิงหยูออกไป
เฟิงจื่อหรูวิ่งไปดูของปลอบขวัญ เขาเห็นแค่อาหารเสริมและผ้าต่วนที่ผู้หญิงใช้กับเครื่องประดับ ไม่มีอะไรที่น่าสนใจจริง ๆ” เขาจึงอดไม่ได้ที่จะยิ้มเยาะ “ท่านพี่กล่าวถูกต้องแล้ว แทนที่จะปลอบขวัญทีหลัง มันจะเป็นการดีกว่าถ้าไม่ปล่อยให้มันเกิดขึ้นในตอนแรก จื่อหรูไม่ชอบท่านพ่อมากขึ้นเรื่อย ๆ ”
เฟิงหยูเองได้ยินสิ่งที่เขาพูด แต่ไม่ตอบทันที ในใจของนางมีความขัดแย้งเล็กน้อย สำหรับนาง เฟิงจินหยวนไม่ใช่บิดาของนาง สำหรับเจ้าของร่างเดิม นี่คือคนที่พยายามฆ่านางโดยตรง แต่สำหรับเฟิงจื่อหรู เขาเป็นทายาทโดยตรงข
