สองผู้นี้อย่างแท้จริง ถ้าเฟิงหยูเองคัดค้านในเรื่องนี้ บางทีมันอาจจะไม่ง่ายที่จะทำสำเร็จ เมื่อเร็ว ๆ นี้เฟิงหยูเองเป็นคนที่ได้รับความชื่นชมมากที่สุดในต้าชุน ใครกล้าทำอะไรกับนาง ยิ่งกว่านั้นด้วยความดุร้ายของผู้หญิงคนนั้น ใครกล้าแตะต้องนาง ?
แต่เขายังคงต้องทำให้สถานการณ์ของคังอี้คงที่ ดังนั้นเขาจึงพูดอย่างจริงจัง “ไม่ต้องกังวล หากเสนาบดีผู้นี้อยู่ที่นี่ ไม่มีใครกล้ารังแกองค์หญิงทั้งสองพระองค์แน่นอนพะยะค่ะแม้ว่าจะเป็นองค์หญิงแห่งมณฑลจี่อันก็ตาม ! ”
คังอี้ถอนหายใจอย่างเบา ๆ และพูดด้วยความเสียใจ “ข้าไม่ต้องการให้คฤหาสน์ของเจ้าวุ่นวายในเรื่องนี้ หากองค์หญิงแห่งมณฑลคัดค้านเรื่องนี้จริง ข้าคิดว่า…เราควรจะลืมมันไปก่อน”
“ไม่ ! ”เฟิงจินหยวนตะโกนอย่างหนักแน่นเพื่อขจัดความคิดนี้“กระหม่อมไม่เคยได้ยินเรื่องของมารดาและบุตรสาวที่ต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องส่วนตัวของบิดา แม้ว่าเรื่องนี้จะถูกกราบทูลต่อฮ่องเต้ เสนาบดีผู้นี้ก็จะมั่นคง องค์หญิงเพียงแค่รอข่าวดี ! ” หลังจากพูดอย่างนี้เขาก็สะบัดแขนเสื้อแล้วออกไป
หลังจากทิ้งให้คังอี้และรุ่ยเจียอยู่ในห้อง รุ่ยเจียทำใจให้สงบจากนั้นนางก็บอกคังอี้เกี่ยวกับสิ่งที่นางได้ยิน
หลังจากได้ยินมันคังอี้ขมวดคิ้วแน่นและไม่พูดอะไรเป็นเวลานาน
หลังอาหารเย็นเฟิงหยูเองกำลังเล่นอยู่ในสนามกับเฟิงจื่อหรู เมื่อนางเห็นฉิงหยูนำบ่าวรับใช้ชายและบ่าวรับใช้หญิงบางคนไป บ่าวรับใช้ส่งไปเรือนจิ
