งได้อย่างไรเพคะ ถ้าไม่ใช่เพราะท่านพ่อต้องมาช่วยอาเองลงจากรถม้า บางทีคนที่ลื่นคงจะเป็นอาเอง องค์หญิงใหญ่ได้รับบาดเจ็บหรือไม่เพคะ ? ”
คังอี้กล่าวว่า “ข้าข้อเท้าแพลงและปวดเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อความสามารถในการเดินของข้า แพทย์สั่งยาบางตัวให้แล้ว หลังจากที่ทานยาคงจะดีขึ้น”
เฟิงหยูเองพยักหน้า “ถ้าเป็นอย่างนั้นอาเองก็สบายใจ แต่มีบางสิ่งที่หม่อมฉันอยากรู้ตลอดเวลา โดยปกติแล้วเฉียนโจวคงถูกปกคลุมด้วยน้ำแข็งบ่อยครั้ง องค์หญิงใหญ่ควรคุ้นเคยกับถนนน้ำแข็งเป็นอย่างดี แล้วทำไมองค์หญิงถึงลื่นล้มที่ราชวงศ์ต้าชุนได้เพคะ”
คังอี้รู้สึกอับอายเล็กน้อย อย่างไรก็ตามนางพูดทันที “ข้าประมาทเอง” นางตอบ “บางทีอาจเป็นเพราะบ่าวรับใช้ดูแลข้าไม่ดี เมื่อวานองค์หญิงแห่งมณฑลส่งบ่าวรับใช้มาให้และองค์หญิงผู้นี้ก็รู้สึกขอบคุณมาก”
เมื่อกล่าวถึงบ่าวรับใช้ที่ส่งโดยเฟิงหยูเอง รุ่ยเจียก็เต็มไปด้วยความโกรธ แต่มันไม่ใช่เวลาที่เหมาะสมในการแสดงความโกรธออกมา นางพูดได้อย่างขมขื่น “ถูกต้อง องค์หญิงแห่งมณฑลจัดการได้ดี”
หลังจากที่นางพูดจบ นางก็มองไปที่เฟิงหยูเองซึ่งดวงตาของนางเป็นสีแดงก่ำและใบหน้าซีดเซียว แล้วเฟิงหยูเองก็มองฮูหยินผู้เฒ่าด้วยสีหน้าเห็นอกเห็นใจ
ฮูหยินผู้เฒ่าตกตะลึงทันที…
