ขึ้นด้วยความกลัวทำให้เขากลัว
บุชงจำได้ว่าก่อนหน้านี้เฟิงหยูเองพูดเขาพูดว่า “แน่นอนเจ้าไม่ใช่เจ้า” ดังนั้นบรรทัดนี้“แม่ทัพบุมีสายตาที่ดี” เป็นการตอบสนอง แต่…ถ้านางไม่ใช่เฟิงหยูเอง นางเป็นใคร ?
บุชงรู้สึกราวกับว่าเขาถูกจับเป็นตัวต่อ นอกจากนี้เขายังรู้สึกราวกับว่าเขาติดอยู่ในก้อนน้ำแข็งอายุหนึ่งพันปีราวกับว่าเขาไม่สามารถเคลื่อนไหวได้อย่างสมบูรณ์ เขาต้องการขึ้นไปบนหลังม้าและจากไป แม้กระนั้นขาของเขาก็ราวกับว่าพวกมันมีรากงงอกลงพื้น เขาไม่สามารถเคลื่อนไหวได้แม้แต่น้อย
แต่เด็กผู้หญิงตรงหน้าเขาเปลี่ยนสีหน้าของนาง มันเป็นการแสดงออกที่ทำให้งง “แม่ทัพบุเกิดอะไรขึ้น? มันช่างเป็นวันที่หนาวเย็น แล้วทำไมแม่ทัพบุถึงมีเหงื่อออกบนหน้าผาก ? ” นางพูดอย่างนี้ในขณะที่พูดกับคนดูแลม้าของเขาด้วย “อาจเป็นเพราะท่านแม่ทัพของเจ้ารู้สึกร้อน ช่วยแม่ทัพถอดเสื้อคลุมเร็ว หากแม่ทัพยังคงเหงื่อออกเช่นนี้ จะทำให้แม่ทัพไม่สบายได้”
รองแม่ทัพยังไม่เข้าใจสถานการณ์ชัดเจน เมื่อเห็นว่าบุชงมีเหงื่อออกจริง ๆ เขาจึงช่วยถอดเสื้อคลุมออก
บุชงไม่ได้ตอบสนองอะไร เขาปล่อยให้รองแม่ทัพถอดเสื้อคลุมออก หลังจากถอดเสื้อออกแล้ว เขาก็เริ่มสั่นจากความหนาวเย็น
เขามองเฟิงหยูเองด้วยความประหลาดใจ และเขาต้องการถามว่าเจ้าคือใครอย่างแท้จริง อย่างไรก็ตามก่อนที่เขาจะสามารถถามคำถามนี้ได้ เฟิงจินหยวนก็พูดจากข้างหลังเขาว่า “หิมะตกหนักขึ้นเรื่อย ๆ เรากลับคฤห
