ที่พูด “ในความเป็นจริงมีเหตุผล ใครจะไปรู้ว่านางได้ยินมาจากที่ใด แต่องค์หญิงคงอี้ได้ยินว่าคุณหนูมีร้านห้องโถงสมุนไพรในเมืองหลวงและมีชื่อเสียงมาก นางอยากไปเยี่ยมชม จากนั้นจึงให้ท่านใต้เท้ามาเชิญคุณหนูเจ้าค่ะ”นางต้องการที่จะเห็นร้านห้องโถงสมุนไพร… เฟิงหยูเองหยักยิ้ม “มีอะไรให้ดูในร้านขายยา นางคงได้ยินว่ามีสินค้าลึกลับที่ร้านห้องโถงสมุนไพร เลยทำให้นางอยากดู”
“แล้วคุณหนูอยากไปหรือไม่เจ้าคะ ? ” วังซวนถามนางว่า“ถ้าคุณหนูไม่ต้องการให้พวกเขาเห็น บ่าวรับใช้คนนี้จะส่งคนไปบอกวังหลิน และให้เขาเก็บยารักษาโรคทั้งหมด”
“ไม่เป็นไร” เฟิงหยูเองยืนขึ้นแล้วเริ่มอาบน้ำ “ข้าจะไปกับพวกเขา เราเปิดประตูทำการค้า เราสามารถป้องกันไม่ให้พวกเขาเห็นสิ่งนี้ได้เพียงครั้งเดียว แต่เราไม่สามารถป้องกันไม่ให้พวกเขาเห็นมันได้ตลอดไป ยิ่งกว่านั้นแม้ว่าเราจะอนุญาตให้พวกเขาเห็น แล้วพวกเขาจะทำอะไรได้ ? ”ยารักษาโรคก็ใช้ได้ดีเช่นเดียวกับที่เจียงหู่มี อย่างไรก็ตามนางไม่เชื่อว่ายุคนี้จะมีคนที่สามารถผลิตยาเม็ดได้ใช่หรือไม่? ”
ด้วยความคิดนี้เฟิงหยูเองจึงทิ้งให้หวงซวนผ่านประตูด้านหน้าของคฤหาสน์ขององค์หญิงแห่งมณฑล ทั้งสองเดินไปที่คฤหาสน์เฟิงและไม่ได้นำรถม้าไปเฟิงจินหยวนเห็นว่านางมาถึงและอดไม่ได้ที่จะมองย้อนกลับไป จากนั้นเขาถามด้วยความสับสน “รถม้าของเจ้าอยู่ที่ไหน ? ”
เฟิงหยูเองกระพริบตา “ในคฤหาสน์เจ้าค่ะ!”
จากนั้นเขาก็พูดว่า “เรากำลัง
