จะออกไปข้างนอก แล้วทำไมเจ้าไม่เอารถม้ามา ? ”
เฟิงหยูเองไม่เข้าใจ “ลูกสาวกำลังออกไปเที่ยวกับท่านพ่อและไม่มีอะไรมากไปกว่าเดินเล่นตามท้องถนน ทำไมเราต้องนั่งรถม้าแยกคนละคันเจ้าคะ ? ”
เฟิงจินหยวนจึงจำต้องเอ่ยว่า “องค์หญิงคังอี้จะไปกับเราด้วย”
นางยังคงไร้เดียงสา “รถม้าของฮ่องเต้” จากนั้นนางก็รู้ทันทีว่า “โอ้ ! องค์หญิงใหญ่อยากจะเห็นรถม้าของฮ่องเต้ของอาเองหรือเจ้าค่ะ? ท่านพ่อ ทำไมท่านพ่อไม่พูดก่อนหน้านี้? อาเองจะให้คนนำรถม้ามาและเราจะนั่งด้วยกัน” นางพูดขณะที่หันกลับราวกับว่านางกำลังจะสั่งบ่าวรับใช้ แต่นางพึมพำกับตัวเอง “ไม่ว่าอย่างไร นางเป็นองค์หญิงแห่งเฉียนโจว เฉียนโจวไม่มีรถม้าที่ดีเลยหรือ”
“ไม่ต้องการ ! ” เฟิงจินหยวนโบกมืออย่างโกรธ นางเป็นถึงองค์หญิง ใครจะสนใจรถม้าของเจ้า !
“โอ้” เฟิงหยูเองหันกลับมาทันทีพร้อมพูดด้วยรอยยิ้ม “ท่านพ่อจะนั่งกับอาเอง องค์หญิงใหญ่เป็นองค์หญิง ดังนั้นองค์หญิงต้องมีรถม้าเป็นของตัวเอง”
ใบหน้าของเฟิงจินหยวนกลายเป็นมืดครึ้ม ความคิดเดิมของเขาค่อนข้างดี ด้วยรถม้าของเฟิงหยูเองอิง ตามบุคลิกที่อยากรู้อยากเห็นของรุ่ยเจีย นางต้องการนั่งด้วยกันอย่างแน่นอน เช่นนั้นเขาสามารถพูดกับคังอี้ว่าพวกเขาควรนั่งด้วยกันและไม่จำเป็นต้องมีรถม้าหลายคัน ใครจะรู้ว่าความคิดที่ดีของเขาจะถูกทำลายโดยเฟิงหยูเอง นางไม่ได้นำรถม้ามาด้วย และเขาไม่สามารถแยกคังอี้และรุ่ยเจียได้ใช่หรือไม่ ?
เฟิงจินหย
