กิดขึ้น แต่ไม่ว่านางจะคิดอย่างไรนางก็รู้สึกว่าตระกูลเฉินจะต้องตอบโต้อย่างแน่นอน ตระกูลเฉินเคยทำสิ่งที่น่ากลัวมาหลายครั้งในช่วงหลายปีที่ผ่านมาแต่นางไม่รับรู้ แต่นับตั้งแต่เฟิงหยูเองกลับมาเมืองหลวงนางรู้จำนวนครั้งที่แน่นอน เมื่อคิดเช่นนี้หากคังอี้ย้ายเข้ามานางก็จะกลายเป็นเป้าหมาย เมื่อตระกูลเฉินจนตรอก ถ้าคังอี้และรุ่ยเจียบาดเจ็บอาจทำให้เกิดความขัดแย้งระหว่างสองอาณาจักร
สีหน้าที่เปลี่ยนไปของฮูหยินผู้เฒ่านั้นถูกมองเห็นโดยคังอี้ซึ่งเอ่ยขึ้นมาทันทีว่า “ถ้าคฤหาสน์เฟิงยังไม่สะดวกให้ย้ายเข้ามา คังอี้จะไม่รบกวนท่านในการต้อนรับ อย่างไรก็ตามถ้าท่านกลัวว่าตระกูลเฉินจะทำร้ายเราและลูกสาว ท่านฮูหยินผู้เฒ่าอย่าได้วิตกกังวลมากเกินไปเลย”
“โอ้ ใช่” ฮูหยินผู้เฒ่ามองนางอย่างสับสนเล็กน้อย
คังอี้กล่าวว่า “ข้าเกิดมาในฐานะพระธิดา ตั้งแต่วัยเด็กข้าต้องเลี้ยงดูน้อง ทุกวันอาศัยอยู่บนขอบเหว ไม่ต้องพูดถึงการการลอบสังหาร นอกจากนี้ยังมีการต่อสู้ในที่โล่งซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั่วไป ตระกูลเฉินที่ต่ำต้อยไม่ได้เป็นอะไรมากไปกว่ากลุ่มคนไร้อารยธรรม คังอี้ไม่เห็นพวกเขาจะมีค่าพอที่จะต้องใส่ใจ พวกนี้ไม่ถือว่าเป็นอันตราย”
เฟิงจินหยวนก็พยักหน้าและพูดว่า “ถูกต้อง องค์หญิงใหญ่มาที่ราชวงศ์ต้าชุนของกระหม่อม ดังนั้นจึงไม่มีองครักษ์เงาซ่อนอยู่อย่างแน่นอน ยิ่งกว่านั้นทำไมกระหม่อมต้องกลัวคนของตระกูลเฉินในบ้านของกระหม่อมเอง นั่
