นการณ์แบบนี้ เขาต้องยืนหยัด ไม่ว่าเขาจะได้รับการสนับสนุนจากคังอี้หรือไม่ก็ตาม เขาไม่สามารถปกป้องตระกูลเฉินได้
เมื่อนึกถึงประเด็นนี้ เฟิงจินหยวนทำให้จุดยืนของเขาชัดเจนในทันที “คำสั่งของฮ่องเต้ประกาศออกมาแล้ว!ตระกูลเฉินน่าจะถูกสังหาร!”
เมื่อซูจิงหยวนกลับออกไป เฟิงหยูเองก็ไปส่งเขาด้วยตัวเองในฐานะที่เป็นขุนนางระดับสูงจึงไม่เหมาะที่จะให้เขาไปส่งและไม่มีเหตุผลแม้แต่น้อยที่คังอี้จะไปส่งเขา ฮูหยินผู้เฒ่าเป็นผู้อาวุโส ดังนั้นเฟิงหยูเองจึงเหมาะที่สุดที่จะเดินไปส่งเขา
ทั้งสองมาถึงประตูคฤหาสน์ และซูจิงหยวนได้รับความช่วยเหลือจากบ่าวรับใช้ชาย เมื่อปีนขึ้นไปบนหลังม้า เขาหันกลับมาและคำนับเฟิงหยูเองอีกครั้ง “วันนี้ข้าต้องขอบคุณองค์หญิงแห่งมณฑลและองค์ชายเจ็ด องค์หญิงแห่งมณฑลโปรดอย่ากังวล ข้าจะพยายามอย่างดีที่สุดเพื่อปกป้องความสงบสุขของปราชาชนในเมืองหลวงพร้อมกับความสงบสุขขององค์หญิงแห่งมณฑลขอรับ”
เฟิงหยูเองพยักหน้า “ขอบคุณใต้เท้าซู เรื่องเกี่ยวกับตระกูลเฉินนั้นจะต้องรบกวนใต้เท้าซูมากขึ้นอีกเล็กน้อย โดยไม่พูดถึงคนอื่น หัวของเฉินเหลียง นายท่านสามตระกูลเฉินนั้นเป็นสิ่งที่องค์หญิงผู้นี้ต้องการมากที่สุด” กล่าวอย่างนี้นางดึงตั๋วแลกเงินออกมาจากแขนเสื้อของนาง “ใต้เท้าซูลองหาทาง องค์ชายเจ็ดและองค์ชายเก้าจะไม่ทอดทิ้งท่าน”
ซูจิงหยวนสงบเสงี่ยมเพราะเขาได้รับตั๋วแลกเงินแล้วกล่าวว่า “ตอนนี้ปีใหม่ ข้าขอบคุณองค์หญิงแ
