ห่งมณฑลสำหรับของขวัญที่ยิ่งใหญ่ ข้างนอกหนาวและลมแรงมาก องค์หญิงกลับเข้าไปข้างในเถิดพะยะค่ะ ข้าจะจัดการเรื่องนั้นให้เรียบร้อย” หลังจากพูดอย่างนี้แล้วเขาก็หันหลังกลับออกไปและปีนขึ้นไปบนหลังม้าเมื่อเฟิงหยูเองกลับมา คนในตระกูลเฟิงก็กลับไปที่ห้องโถงเฟิงเฉินหยูได้รับความช่วยเหลือและนั่งถัดจากคังอี้ รุ่ยเจียยืนอยู่ข้าง ๆ และพูดด้วยความรำคาญ “เจ้าคิดว่าเขาเป็นลุง แต่เขาพยายามฆ่าเจ้า เจ้าจะร้องไห้ทำไม ? ”
คังอี้ดุนาง “หยุดพูด”
“ข้าไม่ได้ทำอะไรผิด ท่านแม่” รุ่ยเจียตอบกลับ “ถ้าเสด็จลุงต้องการจะฆ่าข้า เสด็จลุงก็สมควรตาย รุ่ยเจียจะไม่ร้องไห้ให้เสด็จลุง ! ใครก็ตามที่ต้องการฆ่าข้า เขาไม่ใช่คนดี ! ”
แปะ ๆ ๆ ! เสียงปรบมือดังขึ้น 3 ครั้ง ขณะที่เฟิงหยูเองเดินเข้ามาและพูด “องค์หญิงรุ่ยเจียนั้นน่าชื่นชมอย่างแท้จริง”
นางชื่นชมรุ่ยเจียอย่างจริงใจ แม้ว่าสิ่งที่นางพูดจะฟังดูเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่นั่นก็เป็นเรื่องของเหตุและผล ชีวิตของบุคคลนั้นมีค่ามากกว่าสวรรค์ ไม่มีใครมีสิทธิที่จะเอาชีวิตของผู้อื่น เมื่อใครก็ตามที่กล้าเอาชีวิตของผู้อื่น ไม่เพียงแต่พวกเขาไม่ใช่คนดีเท่านั้น แต่พวกเขาสมควรตายไม่มีใครไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่ทั้งสองพูด ตระกูลเฟิงนั้นเกลียดชังตระกูลเฉินอยู่แล้ว แต่ตระกูลเฉินเคยกุมจุดอ่อนของตระกูลเฟิงมาก่อน หากไม่ใช่การกระทำผิดร้ายแรงเช่นนี้พวกเขาก็จะยัดเงินและทำให้เรื่องเงียบหายไปทุกครั้ง
แต่ตอนนี้เ
