เกี่ยวข้องกับตระกูลเฟิงอย่างไร
เมื่อได้ยินสิ่งที่ฮูหยินผู้เฒ่าพูด ความสุขปรากฏขึ้นในแววตาของคังอี้ แต่นางยังคงส่ายหัวและพูดว่า “ขอบคุณมากท่านฮูหยินผู้เฒ่า แต่ข้าเป็นราชทูตที่มาเยือนราชวงศ์ต้าชุน การใช้ชีวิตในบ้านของข้าราชสำนักเป็นเรื่องที่ไม่สมควร มันจะทำให้ตระกูลเฟิงถูกนินทามากมาย”
“ฮะ!” เฟิงจินหยวนโบกมือของเขา “จะมีเรื่องนินทาได้อย่างไรพะยะค่ะ ราชวงศ์ต้าชุนของเรานั้นอบอุ่นและเป็นกันเอง แม้ว่าคนที่ชวนองค์หญิงใหญ่ในวันนี้จะไม่ใช่จินหยวนพวกเขาก็จะออกปากเชิญเช่นนี้ นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมองค์หญิงใหญ่ถึงไม่จำเป็นต้องคิดพะยะค่ะ”
“จริงหรือ ? ” รุ่ยเจียเริ่มยิ้ม จากนั้นนางก็เอนตัวใกล้กับคังอี้“เสด็จแม่ย้ายมาอยู่ที่นี้ได้ไหมเพคะ รุ่ยเจียไม่ชอบนางกำนัลเลย รุ่ยเจียชอบอยู่กับลุงเฟิง นอกจากนี้ท่านฮูหยินผู้เฒ่าใจดีมาก! รุ่ยเจียชอบท่านฮูหยินผู้เฒ่าเจ้าค่ะ”
คำพูดเหล่านี้เกือบเกลี้ยกล่อมฮูหยินผู้เฒ่าและตระหนักว่านางเป็นหลานสาวของนางเอง นางพูดกับคังอี้ซ้ำๆ “ดูสิเพค่ะ องค์หญิงน้อยก็ชอบที่นี่ด้วย ท่านย้ายเข้ามาได้เลยเพคะ!” นางเริ่มใช้คำเช่น “ท่าน” ซึ่งทำให้ทั้งสองคุ้นเคยกันมาก
คังอี้มีปัญหาเล็กน้อย เมื่อมองไปที่เฟิงจินหยวนที่มีอัธยาศัยดีจากนั้นก็มองรุ่ยเจียที่คาดหวัง จากนั้นนางก็ถอนหายใจแล้วพูดว่า “รุ่ยเจียน่าสงสารมาก นางไม่มีพ่อตั้งแต่ยังเด็ก ลุงของนางและข้าหวังว่านางจะมีชีวิตที่ดีขึ้นเสมอ ถ้าหากนางช
