หน้านี้ได้ แต่อย่างไรเขายังเป็นพระโอรสของฮ่องเต้ พระองค์ไม่เคยปลดเขาออกไปจากตำแหน่งองค์ชายหรือสิ่งอื่นใด ฮูหยินผู้เฒ่ารู้ว่าข้าราชสำนักไม่อาจล่วงเกินองค์ชายได้
มีอะไรที่เฟิงจินหยวนสามารถพูดได้ เขาสามารถขอโทษคังอี้เท่านั้น “จินหยวนไม่ทราบว่าเพราะเหตุใดองค์ชายห้าจึงมาอย่างกะทันหัน กระหม่อมหวังว่าองค์หญิงจะให้อภัยกระหม่อมพะยะค่ะ”
“ไม่เป็นไร เรื่องบังเอิญ” คังอี้เป็นผู้นำยืนขึ้น “ข้าได้พบกับองค์ชายห้าเมื่อวานนี้ ข้าก็ถือว่ารู้จักเช่นกัน ดังนั้นข้าจะออกไปดูกับใต้เท้าเฟิง”
“พะยะค่ะ” เฟิงจินหยวนตอบ แต่ก่อนที่พวกเขาจะเดินออกไป พวกเขาได้ยินเสียงฝีเท้าเร่งรีบวิ่งเข้ามาในห้องโถง
เฟิงเฉินหยูพูดด้วยน้ำเสียงแปลก ๆ “สวรรค์! เพราะเหตุใดองค์ชายจึงเสด็จมา ? ”
เฟิงเฟินไดจ้องมองอย่างโกรธเคือง “พระองค์เป็นองค์ชายสถานที่ใดที่พระองค์ไม่สามารถไปได้ ? ”
เฟิงหยูเองอุทาน “ข้าไม่เคยได้ยินองค์ชายเข้ามาในคฤหาสน์ของข้าราชสำนักมาก่อน ยิ่งกว่านั้นเสด็จพ่อไม่ต้องการให้องค์ชายสนิทกับข้าราชสำนักมากเกินไป”
เฟิงจินหยวนก็ได้ยินเช่นนี้ และเขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกปวดหัว
คังอี้กล่าวว่า “ในเมื่อมันเป็นเพราะบุตรสาวของเจ้า จึงไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้”
ในขณะที่พวกเขาพูดกัน ซวนเทียนหยานก็รีบวิ่งเข้ามาด้านหลังเขาองครักษ์สองคนของเขา และพวกเขาทั้งหมดเป็นบ่าวรับใช้ของตระกูลเฟิง
เฟิงจินหยวนโบกมือให้บ่าวรับใช้ปล่อยพวกเขาเข้ามา จากนั้นเ