มุมปากนาง แต่เขาก็ยังรู้สึกว่ามันไม่เพียงพอ เขายกมือขึ้นและกำลังจะตีนางอีกครั้ง ซวนเทียนหยานเป็นทุกข์และรีบไปข้างหน้าเพื่อปกป้องเฟิงเฟินไดแต่ที่เร็วยิ่งกว่าเขาคือองค์หญิงคังอี้ นางรีบกอดเฟิงเฟินไดไว้
ดังนั้นการตบของเฟิงจินหยวนจึงกระทบลงที่ไหล่ของคังอี้การตบนั้นรุนแรงมาก
“อ๊ะ ! ” คังอี้ส่งเสียงร้องออกมา นางกัดฟันแน่น เป็นที่ชัดเจนว่าการโจมตีนั้นทำร้าย
เฟิงจินหยวนตกใจ เขาตะโกนออกมาด้วยความประหลาดใจเขาจับไหล่ของคังอี้และใช้น้ำเสียงที่อบอุ่นและเป็นห่วงเพื่อถามนางว่า “กระหม่อมไม่ได้ตั้งใจทำ องค์หญิงเจ็บมากหรือไม่พะยะค่ะ ? ” ความรู้สึกที่เขามีต่อคังอี้นั้นชัดเจนมากทั้งสองมองหน้ากันมาเป็นเวลานาน
ฮูหยินผู้เฒ่ารู้สึกกว่ามีอะไรบางอย่างที่ถูกปิดบัง นางกระแอมเบา ๆ จากนั้นทั้งสองก็หันกลับมาพร้อมกับคังอี้พูดอย่างรวดเร็วว่า “ข้าไม่เป็นอะไร ท่านเสนาบดีเฟิงอย่าโกรธเลยคุณหนูสี่ยังเป็นเด็กเล็กอยู่ มีบางสิ่งที่นางไม่เข้าใจ”
เด็กอายุ 11 ปีจะไปรู้อะไรเกี่ยวกับความรัก นี่คือสิ่งที่เฟิงจินหยวนเข้าใจ แน่นอนเขาไม่เชื่อว่าเฟิงเฟินไดจะรักองค์ชายห้าจริง ๆ แต่เขาสามารถบอกคังอี้ได้ว่าเฟิงเฟินไดนั้นไร้ประโยชน์และทุ่มเทให้กับการถีบตนให้ขึ้นมาอยู่ในแวดวงสังคมที่สูงขึ้น ? เขาบอกคังอี้ได้หรือไม่ว่าผู้หญิงคนนี้ต้องการองค์ชายเก้า แต่องค์ชายเก้าไม่สนใจนาง ในที่สุดเมื่อนางทำให้องค์ชายห้าชอบได้ มีหรือที่นางจะปล่อยให้หลุดม
