ี่ที่นั่งของนางโดยไม่พูดอะไรเฟิงจื่อหรูนั่งข้างนาง แต่ไม่ได้พูดอะไรตลอดเวลา ในเวลานี้เขาเห็นความคิดของพี่สาวอย่างรวดเร็ว เมื่อเกิดความคิดขึ้นมา เขาก็ลุกขึ้นยืนแล้วพูดกับเฟิงจินหยวนว่า “ท่านพ่อศิษย์พี่เชิญให้จื่อหรูไปเล่นหมากล้อมด้วย จื่อหรูต้องไปก่อนคงไม่ดีถ้าให้ศิษย์พี่รอ”
“หือ ? ” รุ่ยเจียสงสัยมาก “นี่เป็นบุตรของตระกูลเฟิงด้วยหรือไม่ ? ”
คังอี้ใจหายและตระหนักถึงความล้มเหลวของนางทันที นางเคยได้ยินมานานแล้วว่าองค์หญิงแห่งมณฑลจี่อันมีน้องชายแต่เขาไปเรียนหนังสือและไม่ได้กลับบ้าน ก่อนหน้านี้เด็กคนนี้นั่งอยู่ข้างหลังกลุ่มคน แม้ว่านางจะเห็นเขา แต่นางก็ไม่ได้มีโอกาสถามว่าน้องชายขององค์หญิงแห่งมณฑลจี่อันกลับมาหรือยัง นอกจากนี้เมื่อนางไปถึงงานเลี้ยงในพระราชวังเมื่อวานนี้ เฟิงจื่อหรูไปเล่นกับซวนเฟยหยูแล้ว นางจึงไม่เห็นเขา!
คังอี้จะไม่ยอมรับว่านางแยกเด็กออกจากความคิดของนางแต่ตอนนี้เฟิงจื่อหรูพูดออกมาแล้ว นางไม่สามารถนิ่งเฉยต่อไปได้ แต่นางจะพูดอะไรได้บ้าง นางไม่มีของขวัญในมือ !ในขณะที่นางมีปัญหาอย่างยิ่ง นางได้ยินรุ่ยเจียพูดด้วยความไม่พอใจว่า “แขกผู้มีเกียรติมาเยี่ยมบ้านของเจ้า เจ้าจะไปเล่นหมากล้อมกับศิษย์พี่ของเจ้าเพื่ออะไร นี่เป็นการต้อนรับแบบไหนกัน ? ”
ครั้งนี้เฟิงจินหยวนเริ่มกังวลเล็กน้อย เขาพยายามอย่างยิ่งที่จะส่งสัญญาณให้คังอี้บอกรุ่ยเจียให้หยุด ผู้คนของเฉียนโจวไม่รู้ แต่คนที่จื่อหรูเรี
