อว่ามันคือวันอะไร ? ออกไปดูเร็ว ! ”
ก่อนที่บ่าวรับใช้จะออกไป ก็มีคนเดินเข้าไปในห้องโถงเด็กผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาพร้อมบ่าวรับใช้ของนาง
เฟิงจินหยวนโกรธทันทีในขณะที่เขาตะโกนดัง ๆ “ใครปล่อยให้นางออกจากห้องมา ? ”
กลุ่มบ่าวรับใช้ที่พยายามหยุดพวกเขาคุกเข่าอย่างรวดเร็วในขณะที่หญิงชรากล่าวว่า “ท่านใต้เท้า เราไม่สามารถหยุดได้เจ้าค่ะ ! คุณหนูใหญ่ถือกรรไกรและบอกว่าถ้าเราไม่ปล่อยนางเข้ามา นางจะเอากรรไกรแทงคอเจ้าค่ะ”
คนที่มาคือเฟิงเฉินหยู แม้ว่านางจะแต่งหน้าแล้ว แต่รอยแผลเป็นบนหน้าผากของนางก็ไม่ได้ถูกซ่อนไว้ และมันก็น่าตกใจมากที่เห็น
รุ่ยเจียตะลึงงันแล้วจึงพูดว่า “เจ้าเป็นคุณหนูใหญ่ของคฤหาสน์เหรอ ? ไม่ถูกต้อง ! ข้าได้ยินมาว่าคุณหนูใหญ่ของตระกูลเฟิงเป็นคนที่งดงามที่สุดในเมืองหลวง และบางคนถึงกับบอกว่านางเป็นคนที่งดงามที่สุดในราชวงศ์ต้าชุนเจ้า…” นางมองอย่างระมัดระวัง แม้ว่าเฉินหยูยังจะมีความสวยอยู่ แต่ก็ยังไม่เพียงพอที่จะชดเชยกับเนื้อที่หายไปจากหน้าผากของนาง เพียงแค่มองมันก็ทำให้รุ่ยเจียรู้สึกคลื่นไส้“นี่เป็นสาวงามได้อย่างไร การพูดว่านางเป็นคนที่อัปลักษณ์ที่สุดไม่ใช่การพูดเกินจริง”
เฟิงจินหยวนพูดอย่างรวดเร็ว “องค์หญิงกลัวใช่ไหมพะยะค่ะ? บุตรสาวของกระหม่อมได้รับบาดเจ็บเมื่อไม่นานมานี้ดังนั้นจึงไม่สามารถหลีกเลี่ยงความน่าเกลียดได้ กระหม่อมจะให้คนพานางกลับทันทีพะยะค่ะ องค์หญิงได้โปรดยกโทษให้กระหม่อมด้
