มทั้งท่านฮูหยินผู้เฒ่ากำลังรอต้อนรับนางที่ประตูทางเข้า
หวงซวนช่วยนางลงจากรถ และกระซิบใส่หูของนาง “ผู้คนในตระกูลเฟิงรู้วิธีที่จะประจบประแจงคนเจ้าค่ะ”
เฟิงหยูเองยักไหล่และยิ้ม
ถูกต้องแล้ว ตระกูลนี้ตัดสินใจเสมอว่าจะปฏิบัติต่อผู้คนอย่างไรโดยพิจารณาจากสถานะทางสังคม ตอนนี้เป็นไปได้มากที่สุดที่เฟิงจินหยวนบอกฮูหยินผู้เฒ่าเกี่ยวกับการที่นางสามารถทำลายอาวุธแร่เหล็ก ฮูหยินผู้เฒ่าก็รู้สึกว่านางได้ทำเกินเลยไปในช่วงเวลาที่ผ่านมา ดังนั้นนางจึงพาทุกคนออกมาต้อนรับนาง
เมื่อเห็นว่าเฟิงหยูเองลงจากรถแล้ว ฮูหยินผู้เฒ่าก็ตาเป็นประกาย ด้วยความช่วยเหลือจากยายจาวนางเดินไปข้างหน้านางเตรียมรอยยิ้มแล้วนางก็อ้าปากค้าง ขณะที่นางกำลังพูดทันใดนั้นนางก็ได้ยินเสียงสะอื้นดังมาจากรถม้าอีกคัน เสียงช่างน่าสมเพชอย่างยิ่งทำให้เส้นผมของนางชี้ชัน
เฟิงหยูเองถอนหายใจและกล่าวว่า “ท่านย่าควรไปดูพี่ใหญ่ก่อน นางถูกลงโทษโดยพระสนมและไม่สามารถเดินได้”
“อะไรนะ?” ฮูหยินผู้เฒ่าและเฟิงจินหยวนต่างก็อุทานพร้อมเพรียงกัน เฟิงจินหยวนก็ถามนางว่า “เจ้าไม่ได้ไปตามคำเชิญของพระสนมหรอกหรือ ? พี่ใหญ่ของเจ้าถูกลงโทษได้อย่างไร?”
เฟิงหยูเองยกคิ้ว “ข้าได้รับเชิญไป พี่ใหญ่ไปด้วยตัวเอง มันจะเกี่ยวกันได้อย่างไร ? ท่านพ่อ ”
เฟิงจินหยวนรู้สึกว่าคำถามของเขามีปัญหา และเขาเปลี่ยนคำถามอย่างรวดเร็ว “ความหมายของข้าคือเจ้ารู้หรือไม่ว่าทำไมพี่ใหญ่ของเจ้าถูกลงโทษ ?
