” ลองคิดดูอีกทีว่า เขาไม่สามารถช่วยได้แต่ต้องตกใจ เป็นไปได้หรือที่พระสนมเซียนไม่พอใจนาง ? นั่นคงไม่ดีแน่ พระสนมกูเซียนไม่ใช่พระสนมธรรมดา นางยืนอยู่ในพระราชวังอย่างมั่นคงเหมือนกับฮองเฮา หากบุคคลประเภทนี้ต้องการหาเรื่อง ตระกูลเฟิงไม่สามารถที่จะรับมือได้
เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ เฟิงจินหยวนจึงพาคนไปดูเฟิงเฉินหยูอย่างรวดเร็ว เมื่อเขาเดินออกไป จินเฉินก็ติดตามเขาไปเช่นกันฮันชิก็ไปดูอย่างมีความสุข อย่างไรก็ตามฮูหยินผู้เฒ่ายังคงอยู่ในสนาม และมองไปที่เฟิงหยูเอง “พี่ใหญ่ของเจ้าเป็นคนที่ชอบสร้างปัญหาอยู่เสมอ ข้าจะไม่ไปยุ่งกับนาง ข้าได้ยินว่าเจ้าทำลายอาวุธแร่เหล็กของซงซุย และทำให้ราชวงศ์ต้าชุนมีหน้ามีตา ! ”
ฮูหยินผู้เฒ่าอารมณ์ดีเล็กน้อยเมื่อนางพูด เมื่อนางอารมณ์ดีเสียงของนางจึงดังขึ้น ก่อนที่เฟิงจินหยวนจะเดินไปไกล เขาก็ได้ยินมันแล้วเขาตบหน้าผากตัวเอง เขาจะลืมเรื่องที่สำคัญที่สุดได้อย่างไร !
เฟิงจินหยวนหันกลับมาอย่างรวดเร็ว เขาดึงเฟิงหยูเองเข้าไปในคฤหาสน์ ขณะเดินเขาพูดว่า “เป็นเพราะข้าที่ไม่ได้คิดอย่างถี่ถ้วน ข้าจะปล่อยให้เจ้ายืนอยู่ข้างนอกได้อย่างไร เข้าไปข้างในคฤหาสน์กันก่อนเถอะ แล้วเราค่อยนั่งคุยกัน”
เขากำลังทำสิ่งนี้โดยคำนึงถึงความปลอดภัยของเฟิงหยูเองฮูหยินผู้เฒ่าไม่สามารถคิดสิ่งนั้นได้ แต่นางก็รู้สึกแบบนั้นพวกเขาควรจะพาเฟิงหยูเองเข้าไปก่อน พวกเขาจะอนุญาตให้บุคคลสำคัญเช่นนี้ยืนอยู่ข้างนอกได้อย่
