ถึงแม้จะไม่รู้ว่าเป็นโรงพยาบาลไหนกันแน่ แต่ก็น่าจะเป็นโรงพยาบาลที่มีชื่อเสียงติดอันดับต้น ๆ ของประเทศ
แต่ตอนนี้ ทำไมหัวเฉียวถึงมาปรากฏตัวที่นี่ได้ล่ะ?
หัวเฉียวเห็นความสงสัยของหานชิงอวี่ จึงรีบอธิบายว่า
“ว่าไงเพื่อนยาก นายดูสบายดีนะ ตอนนี่ที่โรงพยาบาลของพวกเราปั่นป่วนมากเลยล่ะ!”
“เมื่อสองวันก่อนฉันไปขอลาหยุดกับหัวหน้า เพราะว่าอยากจะกลับมาอยู่ที่เมืองจินสักสองวันน่ะ”
“ตอนแรกตัวหน้าก็ไม่ยอมหรอก แต่ด้วยฝีปากของฉัน สุดท้ายเขาก็ยอมปล่อยให้กลับมาที่เมืองจิน!”
พูดจบ หัวเฉียวยังทำตาอวดเก่งใส่หานชิงอวี่อีกด้วย
ดวงตาคู่นั้นเหมือนจะพูดเป็นนัยว่า ‘ฉันเจ๋งไหมล่ะ?’
หานชิงอวี่รู้จักหัวเฉียวเป็นอย่างดี เขาเดินไปทางด้านนอกของโรงพยาบาลพลางพูดว่า
“แล้วตอนนี้ทำไมนายถึงใส่เสื้อกาวน์สีขาวมาทำงานที่โรงพยาบาลเดียวกับฉันล่ะ?”
ได้ยินแบบนี้ หัวเฉียวเหมือนโดนยัดก้อนน้ำแข็งเข้าปากไปทันที เขาพูดอ้ำอึ้งว่า
“นั่น…”
“เรื่องนี้มันยาวน่ะ…”
ดังนั้น หัวเฉียวจึงเดินตามหานชิงอวี่ออกไปข้างนอก พร้อมกับเล่าสถานการณ์ของตัวเองคร่าว ๆ ให้ฟัง
ที่จริงแล้ว ตอนนี้หัวเฉียวไม่ได้อยู่ในสถานะลาพักร้อน แต่อยู่ในสถานะแลกเปลี่ยนการตรวจสอบ
เพราะตอนที่หัวเฉียวขอลาพักร้อน ทางโรงพยาบาลปลายทางก็มีโอกาสมาแลกเปลี่ยนการตรวจสอบพอดี หลังจากพิจารณาหลายด้านแล้ว ในที่สุดโรงพยาบาลก็มอบโอกาสนี้ให้กับหัวเฉียว
เท่ากับว่าคณบดีที่นั่นให้วันหยุดกับหัวเฉียว
